All 139 entries tagged Nederlands

No other Warwick Blogs use the tag Nederlands on entries | View entries tagged Nederlands at Technorati | There are no images tagged Nederlands on this blog

February 29, 2008

Proost!

Writing about web page http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=6578043&md5=b7b56b174017d339257144fd25654d81

Zojuist heb ik de VPRO thema-documentaire “Proost” bekeken via Uitzendinggemist.nl. Hierin wordt het probleem van overmatig alcoholgebruik van Nederlandse jongeren behandeld, en wordt kritisch gekeken naar de achterliggende redenen van de explosieve toename van alcoholgebruik van jongeren onder de 16. Ik was onder de indruk van de interviewers, die scherpe en relevante vragen stellen aan de mensen die hier aan het woord komen, en doorvragen als een antwoord zwak overkomt. Zwak onderdeel vond ik wel de slapsticksatire tussendoor die zo in onsubtiel is dat het wat flauw wordt. Maar de hoofdzaak van de documentaire komt heel duidelijk naar voren: Nederlandse jongeren drinken te veel, te vaak en te vroeg, en er wordt veel te weinig aan gedaan.

De documentaire duurt 1 uur en 15 minuten. Als je de tijd hebt, neem dan zeker even een kijkje.


February 22, 2008

Nederland Bekent Kleur Demo

Writing about web page http://www.nederlandbekentkleur.nl

Nederland Bekent Kleur!Met milde bezorgdheid volg ik de ontwikkelingen van de Nederlandse identiteitspolitiek.

Waar gaat het allemaal heen met Nederland, denk je vanuit het buitenland. Bas Heijne schreef eerder in zijn essay Onredelijkheid dat hij bezorgde telefoontjes begon te ontvangen van buitenlandse vrienden die Nederland in rap tempo dachten te zien verloederen. Het gaat hier niet eens zozeer om de wetten, maar vooral om de toon van het debat, die af en toe ronduit beledigend is. Niet lang geleden tekende ik de anti-Wilders petitie op de website van actiecomité “Nederland Bekent Kleur”. En dan valt er nu weer de volgende post door mijn electronische brievenbus:

“We kunnen niet langer stil blijven. In Nederland heerst een klimaat van angst en haat, een verdeelde samenleving van “wij” tegenover “zij”, en een toename van racisme en islamofobie.

Het is tijd om kleur te bekennen, nu het debat gedomineerd wordt door dagelijkse tirades tegen hele bevolkingsgroepen. Nu Geert Wilders Artikel 1 van de Grondwet wil afschaffen, omdat hij ‘wil discrimineren’, door bijvoorbeeld de grenzen te sluiten voor ‘niet-westerse allochtonen’. Nu geen voorstel voor de PVV te ver gaat, zoals het te koop aanbieden van de Antillen.”

Enkele dagen geleden hoorde ik Wilders in een fragment op 3fm ongestoord over moslimvrouwen in boerka zeggen: “In een pinguïnpak kun je niet integreren.” Sinistere beledigende speldenprikjes. Jongens, hier herken ik me als Nederlander totaal niet in. Zou zo’n demonstratie dan tóch nodig zijn om zoiets elementairs duidelijk te maken?

- Datum: zaterdag 22 maart.
- Plaats: Dam, Amsterdam.
- Tijd: 13.00 – 14.30 uur.
- Optredens: Kasba, Mala Vita en Appa.


February 14, 2008

Wim van de Donk best wel zelfverzekerd katholiek wetenschapper

Writing about web page http://www.roodkoper.nl

Katholiek Nederland komt uit de (boeken)kastLas zo-even een interessant interview met Prof. Van de Donk in tijdschrift Roodkoper.

Ik lees Roodkoper (“tijdschrift voor cultuur, religie en politiek”) weleens online, omdat het een van de weinige opiniebladen is die bijna integraal gratis is te belezen. Bovendien is het weer eens wat anders om opinieschrijven vanuit de religieuze hoek te lezen, en de veelal gerenomeerde besprokenen praten vaak net iets vrijer dan in niet-christelijke publicaties. Plus, het tijdschrift heeft een coole intellectuele cover die op de welkompagina van de website staat.

Van de Donk, voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) is met zijn 46 jaren een redelijk jonge leidinggevende aan een belangrijk overheidsinstituut. Sinds hij daar op zijn post kwam, stelt het blad terecht, kwam ineens het ene na het andere spraakmakende rapport uit. Bijvoorbeeld dat over “de Nederlandse identiteit” (geloof ik de eerste keer dat ik een van mijn vrienden iets over een WRR-rapport hoorde zeggen!), of over “islamitisch activisme”, waarop Hirsi Ali en Wilders zich ineens boos begonnen te maken. Van de Donk reageert hierop desgevraagd met een dosis ironie en wint daarmee gelijk voorlopig mijn sympathie. Een beetje discussie is goed, zegt hij. Maar: “Bij zo’n krantenkop denk ik aan Jan Schaeffer die, geloof ik, ooit eens gezegd heeft: prima jongens, morgen verpakken we de vis erin”.

Over de hele lijn lijkt Van de Donk een man die zijn woorden zorgvuldig kiest (zodanig dat het me opvalt) en tegelijkertijd wel zelfverzekerd een woordje klaar heeft. Zo verklaart hij zonder er doekjes om te winden: “Wij dwingen de macht te leren. Dat is de essentie van onze missie”. Waar dan precies het dwangelement vandaan komt wordt mij niet geheel duidelijk, maar de missie kennen wij nu in elk geval. Zijn ideologie komt uit het katholicisme en dat voelt voor hem vanzelfsprekend. Vanuit een seculier oogpunt heeft hij wel het een en ander te zeggen waarvan het de moeite waard is mentaal notie te nemen. Zo is hij van mening dat de katholieke kerk als sociale en ideologische kracht in deze tijd best zelfverzekerd vanuit de marge mag werken: “Het brede midden van de samenleving is het ingeslapen burgerdom dat vaak alleen nog met zichzelf bezig is, om het provocerend te zeggen”. Hij citeert de titel van een lezing van Govert Buijs om die idee kracht bij te zetten: God is terug – maar voor de kerk is het nog even wennen.

Tenslotte nog even kort het volgende over christelijke broederschap rond de kernen van de centrale macht der natie. Van de Donk, een sociale CDA’er, spreekt zijn respect uit voor de verguisde Ab Klink en zijn ideeën voor de “waanzinnig complexe materie” van de gezondheidszorg. Van Balkenende schreef men uit zijn mond op: “Hij stelt scherpe vraag [sic], en heeft grote belangstelling voor wat wij hier doen. Hij voelt zich thuis onder wetenschappers”. Daar ik voorlopig nog een optimist ben zal ik dit maar zien als een positieve lezing van de voorman van kabinet Balkenende IV.


February 12, 2008

Sociologisch amusant

Writing about web page http://www.uitzendinggemist.nl

Pedro R. el FrigoDit artikel gaat over de uitzending van De Wereld Draait Door van gisteren waarin Peter R. de Vries te gast was.

Een programma waarin de altijd als “charmant” bestempelde Matthijs van Nieuwkerk een aantal gasten aan tafel krijgt die hij een voor een op een ietwat overrompelende manier interviewt. Alhoewel dat de gasten weleens tegen de haren in kan strijken gaat het meestal wel goed en ontstaat er een “trade-off” tussen presentator en gast, tussen presentatie en inhoud.

Theorie
In de sociologie bestaat er een school die zich met situaties als het gezamelijk maken van acceptabele en ongenante tv bezighoudt. Deze school heet symbolisch interactionisme en Ervin Goffman, een Canadese socioloog, was er één van de pioniers in. Goffman spreekt van “impression management”: “Roles – the expectation which others have of our behaviour in specific circumstances are like scripts which we then enact”, kortom, eenieder houdt zich doorgaans aan ongeschreven sociale regels om de omgang vloeiend te laten doorlopen. In tv-magazines zou je kunnen zeggen dat de presentator zich alhoewel niet persé onkritisch in ieder geval wel correct en respectvol uitlaat over de gast, terwijl de gast beleefd en volgens de etiquette van het programma antwoord geeft en de presentator de leiding laat.

Toepassing
In deze uitzending was er sprake van een “system breakdown”: op het laatste moment, als de aftiteling inzet, begint Peter R. de Vries ineens een verontwaardigde discussie over het feit dat hij tegen vooraf gemaakte afspraak in nauwelijks over zijn boek heeft mogen praten. De in de “backstage” gemaakte afspraak, zegt hij ineens midden op het “podium”, wordt niet nagekomen.

Het is alsof Romeo ineens midden in het toneelstuk hardop tegen Julia zegt: “Maar dát is niet de tekst! Je doet het verkeerd!” Van Nieuwkerk gaat hier volgens verwachting dan ook wat verbaasd op in – De Vries komt namelijk de ongeschreven regels van decorum niet na en frustreert het “optreden”. Hij stelt vervolgens voor hier na de uitzending over verder te praten want dit is “niks voor de tv”. Maar De Vries is vastberaden om op zijn strepen te blijven staan en niet te doen alsof. Goffman schrijft hierover: “We use our physical surroundings as props and maintain areas of privacy ´backstage´ where we can relax from our performance”.

Reacties op het internet
Een dergelijke breuk in “televisie-regels” komt niet vaak voor, al helemaal niet op de nationale televisie. Het kijkend publiek voelt zich er dus begrijpelijk niet prettig bij, en beleeft vaak een soort “plaatsvervangende schaamte”: het optreden dat goed moest gaan ging verkeerd. De kijker heeft daar als publiek een sociaal belang bij. De reacties op blogs zijn dan ook binnen een dag legio en vaak zeer interessant om te lezen. Hier volgen een paar voorbeelden per categorie.

“PRdV heeft om te kunnen scoren lak aan alles en iedereen”. (Hier wordt De Vries als egocentrisch bestempelt omdat hij weigert mee te werken aan de “performance”.)

“peter rothweiler de vries komt altijd zo leuk uit de hoek, je zou hem af en toe zo weer willen terugtrappen”. (Zijn recalcitrante gedrag roept irritatie op, de commentator zou hem als het ware graag weer “op zijn juiste plek willen wijzen”.)

“En wat een geziek over Peter R. Hij heeft tocht gewoon gelijk? Afspraak is afspraak, en hij laat zich als 1 van de weinigen niet met een kluitje het riet in sturen”. (Dit commentaar wijst erop dat voor een “performance” afspraken worden gemaakt en dat het het goed recht is van De Vries om een breuk van de afspraak onder de aandacht te brengen van degenen die ervan niet op de hoogte waren, de kijkers.)

“wat wij het leukste vonden, voor zover er iets leuks aan deze uitzending was, was dat Peter R. de Vries het helemaal niet leuk bleek te vinden dat Matthijs van Nieuwkerk maar heel even aandacht besteedde aan het een of andere boek”. (De schrijvers vinden de “performance”-breuk juist komisch en drijven de spot met beide betrokken acteurs. Hierdoor scheppen zij afstand tussen hun rol als publiek en de acteurs.)

De laatste drie minuten van dit programma boden dus al met al een prachtig e gelegenheid tot het toepassen van theater- en symboolanalyses van sociale interactie.


January 16, 2008

Nederlanders door buitenlandse ogen

Writing about web page http://www.volkskrant.nl/binnenland/article494914.ece

Een beetje druk hier...De gangbare wijsheid is dat God de wereld schiep, maar dat de Nederlanders Nederland schiepen. Misschien is het dan ook niet zo vreemd wat de Fransman Christophe de Voogd over ons constateert: “Veel Nederlanders denken écht dat ze een rechtstreeks product van God zijn.”

De Voogd, voormalig directeur van Frans cultuurhuis Maison Decartes in Amsterdam, is een van de zes goed geplaatst identiteitscritici die zich op de Volkskrant-website uitlaten over wat volgens hen de typische Nederlander is. Ik ben gek op zulke stukjes, en niet alleen omdat ik denk dat mensen met een visie van buitenaf soms dingen stukken scherper kunnen zien. Ook vertelt het ons iets over wat ons volgens hen onderscheidt van andere cultuurgroepen, over hoe “het buitenland” ons uitlegt. Alhoewel dit slechts in beperkte mate waar is. De Fransman, Poolse, Amerikaan, Duitse, Brit en Marokkaan wonen allemaal sinds langere of kortere tijd tussen de Nederlanders.

Aspecten van directheid grenzend aan het botte worden door allen herkend. Een moraal meerderwaardigheidsgevoel, volgens een. Een “mentale barrière” volgens een ander. Een gelijkheidsprincipe zo ver doorgevoerd, dan “anti-autoritaire opvattingen zich wel eens uiten in botheid en onhoffelijkheid”, volgens de Amerikaanse hoogleraar Nederlandse geschiedenis James Kennedy. Vriendelijk uitgedrukt, dunkt mij, maar of onhoffelijkheid nog iets te maken heeft met gelijkheid valt te betwisten. De Marokkaan Fouad Laroui is in elk geval blij schrijver te zijn en zo zijn positieve beeld van Nederlanders te kunnen blijven vasthouden: “Als ik in een fabriek of in een kantoor werkte [...] zou ik alle soorten Nederlanders noodgedwongen meemaken.”

“Veel Nederlanders hebben de neiging overtrokken zelfverzekerd en luidruchtig zeer direct op anderen af te gaan”, wordt gezegd. Met name in de buitenlandse context herken ik hier veel in. Nederlanders mogen zich graag als de joviale en ietwat excentrieke snuiter profileren, maar natuurlijk niet op hun achterhoofd gevallen. Maar weet de Nederlander het wel echt beter? Jovialiteit en zelfverzekerdheid zijn toch ook zeker zeker muren die Nederlanders om zich heen optrekken. “Extreem gedrag [wordt] hier al snel [...] gezien als ‘normaal’.” In feite werkt onze weet-het-allemaal-wel-houding als een soort buffer die onzekere situaties absorbeert.

Maar ook de verdediging in de aanval werkt toch niet altijd? Zeer zeker niet, en daarmee blijft de Nederlander ook iets kleins houden hetgeen bij nadere kennismaking toch niet valt te verbergen. “Nederlanders zijn uitzonderlijk gastvrij, tot aan hun voordeur”, constateert de Britse freelance-fotograaf James Stokes, “Daarna kiezen ze voor enige afstand, hetgeen past bij hun tot op zekere hoogte onhandige manier van feestjes organiseren.” Kennedy: “Je gunt de ander de ruimte, als je er maar geen last van hebt.” Moderniteit als een glimmend jasje dat existentiële onzekerheid moet verbergen? De Duitse Helga Fassbinder: “Alles wordt gauw in het praktisch oplosbare getrokken. Helaas, niet alles is praktisch oplosbaar.”


January 09, 2008

Wat doet jouw bank aan klimaatverandering?

Writing about web page http://www.nietmetmijngeld.nl

Hou je bank tegen het lichtEen prima initiatief voor verantwoord burgerschap, de afgelopen weken onder de aandacht gebracht op treinstations door het land.

Milieudefensie heeft, in samenwerking met het actieplatform Hier.nu, een website gelanceerd waarop in enkele seconden een eenvoudig beeld wordt gegeven van de rol die Nederland’s grootste banken spelen in de klimaatkwestie. In tijden zoals de onze, waarin banken en bedrijven een steeds zwaardere impact hebben op sociale en ecologische kwesties, kan het geen kwaad om zelfs de gewoonste kwesties onder je dagelijkse gebruiken eens te inspecteren. Ik was wat onthutst over het feit dat mijn bank, de Postbank, op de vijfde plaats staat van zes vergeleken banken. Zo belegt deze bank onder andere meer dan een miljard euro in ExxonMobil en investeert hij slechts 0,16% van de totale begroting in duurzame energie.

Alhoewel de getoonde resultaten nogal beperkt zijn en weinig worden toegelicht is de website zeker een kort bezoekje waard om eens te zien waar jou bank mee bezig is. En wie weet zet dit je wel aan tot de overweging om van bank te ruilen, of om eerst gewoon eens verder te klikken naar bijvoorbeeld Hier.nu.


December 28, 2007

De doden

Bekeek gisteren online het overzicht van gestorven prominenten in het afgelopen jaar, de zogenoemde necrologie. Stond niet veel noemenswaardigs in, ik wist het al wel zo’n beetje. Reve, check. Wolkers, natuurlijk. Die kreeg na zijn dood nog eens alle mediabelangstelling van zijn hele publieke leven, maar nu in de tijdspanne van enkele weken. Majoor Boshardt. Je moet wel een paar maanden onder een hunnebed hebben gelegen wilde je dat gemist hebben, en voor de goede orde stel ik er nog maar even bij dat ik het Nederlandse nieuws doorgaans slechts als expat volg. Misschien was het afgelopen jaar dan inderdaad, zoals de NRC-huiscartoonist Oppenheimer stelde, ‘een vervelend, lijzig, slepend tussenjaar’.

Toen ik er wat later tegen een ander over begon, die necrologie, zei ik bijna: necrofilie. Het lag op het puntje van mijn tong, toen ik mezelf tegenhield. Als grapje, dacht ik nog, maar dat was natuurlijk een wat bizar en smakeloos grapje geweest. Necrofilie is iets vreselijks, meer dan een kwade droom, en eraan denken alleen al overschrijdt haast de grenzen van maatschappelijke acceptatie. Maar dat wóórd, het klinkt zo geweldig. En men gebruikt het dan ook weer zo weinig om het dat reflexieve nare bijsmaakje te geven. Bij mij tenminste. Necrologie, dat klinkt mij te academisch. Sociologie, psychologie, necrologie, daarmee moet je niet aankomen voor een potje genieten. Necrofilie, daarentegen, is een woord dat je kunt próeven, een internationaal woord met ook wat voor de Neerlandici. Het te gebruiken, heeft iets van een paar schoenen uit de kast halen die je normaal nooit draagt. Zoals Wolkers’ Dicteester schrepel of Oppenheimer’s lijzig kan het in een zin staan, waarvan je dan tegen jezelf zegt: ‘Zó!’

Helaas heeft het ook nog een betekenis. En de schoenen blijven dus maar in de kast.


December 27, 2007

Wantrouwen

Op de Gooise afdeling van Wilders’ jongerenpartij Jong & Wilders is het zo kort na kerst alweer een koortsachtige mierenhoop van activiteit. Wij treffen een verontwaardigde Staf Stormers aan, die ons met een kordate duw het politieke hok probeert uit te duwen. “Linkse media, die hebben we wel genoeg gehad hier!” briest de joviale afdelings-partijbons. Na enig sussen en geruststellen wil Stormers wel aan ons kwijt:

“Het is de afgelopen maanden te gék voor woorden. Iedereen is maar tegen ons! Het is duidelijke dat de hoge heren politici in Den Haag en de linkse krantenbonzen door heel het land samenspelen om Wilders kwaad af te schilderen. En daar plukt ook het Gooise Jong & Wilders maar weer de wrange vruchten van. Toen op kerstavond bijvoorbeeld enkele van onze afgevaardigden in de kerk zaten, hoorden we met eigen oren de pastoor een oproep doen voor meer tolerantie. Duidelijk een directe en geplande aanval op ons werk en onze integriteit.” Stormers vervolgt boos: “Ook worden we consequent buiten de plaatselijke gemeenteraad gehouden. We ontvangen geen vergaderstukken, geen uitnodigingen, niets!” Op de verbaasde vraag of Jong & Wilders dan zetels heeft in de raad, wil hij niet ingaan. “Altijd weer die suggestieve vragen”, bromt het aanstormende politieke talent sikeneurig, doch geoefend in partij-jargon.

“Eerst die buitenlandse, Máxima met haar knettergekke mening. Maar dat mevrouw de koningin nu ook al iets te zeggen heeft over verdraagzaamheid, gaat toch echt te ver. Die dame drijft verknipte politiek.” Stormers erkent dat de afdeling gisteren tot in de late uurtjes heeft vergaderd over een mogelijke bijdrage aan Wilders’ boycott op de koningin. “De komende periode dragen we niets maar dan ook niets oranjes. Zelfs nog geen sjaal laat staan een t-shirtje.” Stormers, smalend: “Wilders in Den Haag: hij vat ze nog wel in de kraag!”


December 20, 2007

Vervelend

“Ik wil niet flauw zijn hoor, maareh…”
“Maar je bent het toch?”
“Tsja, nou ja, zo kan het toch niet langer?”
“Dus dan ben je toch maar even flauw.”
“Nou ja, goed het loopt de spuigaten uit vind ik, iemand moet er dan toch iets van zeggen? Of moeten we dan in de pas blijven lopen?”
“Je wilt niet flauw zijn, maar je bent het toch…”
“Zeg, hou nou eens op met die provocaties van je!”
“Tsja, ik wil niet flauw zijn hoor, maareh…”


December 18, 2007

Dorpspostbode

De kerstpost...SEDERT ENKELE DAGEN ben ik wijkpostbezorger van de buurt rond de Raadhuislaan in het landelijke Eemnes. Een prima baan die zo zijn voordeeltjes heeft. Ik haal na de middagboterhammen de post op bij het depot om de hoek van mijn huis. Met een karretje waaraan de zware posttassen zijn vastgehaakt begin ik dan mij ronde die ook al aan het postkantoor grenst. Een rondje van twee en een half uur, door de kou weliswaar, maar vaak met een bleek zonnetje en altijd fluitend.

In het dorp heeft de postbode een sociale rol. Mensen zeggen je vaker gedag, en jij zegt het vaker tegen hen. Ze wachten je soms met een open deur op, en rond deze tijd breng je toch alleen maar goed nieuws: kerstkaarten in overvloed. Een wat oudere vrouw keek me verbaasd aan. “Een nieuwe,” zei ze, en gaf me een kerstkransje.

Toen ik onlangs met mijn postkarretje langs het altijd slapende plantsoen met het Eemnesser oorlogsmonument reed, werd er net een boom verhuisd. Hoe vaak zie je dat nou gebeuren? Respectable Eemnesser ingezetenen kwamen met fotocamera het huis uit om dit vast te leggen. De boom was dan ook enorm. Hij stond dik in jutte ingepakt op een kar die voorzichtig werd voortgetrokken door een tractor. In de kruin zat een man. Bij de eerste lantaarnpaal van het plantsoen was al het mis: de boom paste er niet langs. De kap werd toen gedemonteerd en een kwartslag gedraaid zodat de boom er alsnog langs kon. Dat soort dingen zie je als postbode.

De krantenbezorgers hebben het dan toch minder. Zij brengen dagelijks nieuws van afgezwakte internationale “milieuafspraken”, vreemdelingenangst en de halve en hele racisten Verdonk en Wilders. Terwijl de kerstpost vaak grenzen en geloven overstijgt en slechts blijde groeten zendt uit alle windstreken.


October 2019

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Sep |  Today  |
   1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31         

Search this blog

Galleries

Most recent comments

  • Linda stop repeating yourself. You need help. by Viki on this entry
  • There were very good reasons for there being two separate taps in the UK, protection of the water su… by Bryan Hughes on this entry
  • I just found this having replaced the sensible separate channels mixer tap in my kitchen (as describ… by Duncan on this entry
  • OMG… instead of fighting we should discuss..!! http://www.aquantindia.com/ by Emma Clemantine on this entry
  • My business partners were searching for ATF 4473 (5300.9) Part 1 last year and were made aware of a … by Amie Colbert on this entry

Blog archive

Loading…
RSS2.0 Atom

Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder
© MMXIX