All entries for May 2005

May 31, 2005

British Peculiarities I: The Virtual Absence of Mixed Taps

Marte found this article on the issue. I’m not crazy! The issue is really alive! See, Churchill and Boris Johnson spent time pondering over it! Read for yourself.


Old-Fashioned Faucets:
Unique British Standard
Staff Reporter of The Wall Street Journal

From The Wall Street Journal Online

LONDON (Oct. 31, 2002)—During a wartime visit to Moscow in 1942, Winston S. Churchill discovered a marvel of modern technology: hot and cold water flowing from the same faucet.

The plumbing in the villa where he stayed as a guest of Stalin was unlike the primitive British standard of separate taps for hot and cold. Rather than having to fill up the sink to achieve the right blend, the British leader could wash his hands under gushing water “mingled to exactly the temperature one desired,” as he put it in his memoirs. From then on, he resolved to use this method whenever possible.

His countrymen have been slow to take up the single-spigot cause. Most bathroom sinks in Britain still have separate hot and cold taps today, 60 years after Mr. Churchill’s conversion and decades after nearly all dual taps were scrapped in the U.S. and most vanished from continental Europe. For reasons of thrift, regulations and a stubborn attachment to tradition, the British have resisted the tide of plumbing history. Even when they renovate old homes, many choose two-tap systems, and builders often install them in new, low-end housing. Separate taps account for an estimated 40% of all bathroom-faucet sales in the U.K.

“It’s very strange to me,” says Ayelet Langer, who moved to London from Israel last year and found two faucets mounted on the newly installed bathroom sink in her apartment. “I thought I couldn’t really cope with it at first, but now I do.” Worried that the water from the hot tap will scald the fingers of her one-year-old son, she washes his hands in the kitchen sink, which has a single spout.

Britons don’t understand why foreigners raise a fuss over this issue. “The British are quite happy to wash their hands with cold water. Maybe it’s character-building,” says Simon Kirby, managing director of Thomas Crapper & Co., a maker of bathroom equipment in Stratford-on-Avon.

Boris Johnson, a Conservative Party member of Parliament representing Henley, congratulates “the higher civilizations” that have adopted advanced plumbing technology. But he argues that having the choice of either hot or cold for washing hands “is an incentive to get it over and done with and not waste water.”

Separate faucets are only one of the peculiarities of the British bathroom. Another is electricity—or rather the lack of it. Regulations aimed at preventing shocks forbid the installation in bathrooms of electrical outlets, except those designed for shavers. One more antishock measure bans standard on/off switches in bathrooms. The lights are controlled by pull cords hanging from the ceiling.

None of these eccentricities causes as much annoyance among foreigners as separate taps. Renee Guinivan of Bath, N.C., a retired secretary whose daughter lives in London, finds them “unsanitary.” Ms. Guinivan could fill the sink with a mixture of hot and cold before washing. But what if the last person who used the sink brushed his teeth and spat? “I hate to be fussy,” she says, though she is tempted to tote around a small package of Ajax cleaning powder and a sponge when she visits Britain.

“Perhaps it’s something Puritanical about the English” that inclines them to shun modern luxuries, says Pam Carter, a spokeswoman for the Savoy Hotel.

In keeping with the grand style of a luxury hotel opened in 1889, the Savoy’s vast white-tile bathrooms retain a Victorian look. The huge shower heads, resembling upside-down pie tins, dump cascades of water on guests. Call buttons above the tubs read “valet” and “maid” (though the buttons no longer function and guests are expected to use the telephone if they want help). To appease its largely American clientele, the Savoy has converted many of its sinks to single hot-and-cold taps, but some of the sinks retain separate faucets. Ms. Carter points to a gleaming white double-tap sink from the 1950s, large enough to bathe a midsize dog. “It would be a crime to get rid of something like that,” she says.

Many in Britain keep separate bathroom taps to preserve the authenticity of Victorian homes. The force of habit also plays a role. As the commercial director of the Bathroom Manufacturers Association, Yvonne Orgill might be expected to favor frequent renovations, yet she is completely satisfied with the separate taps on her bathtub and sees no reason to replace them. “I can turn them on and off with my toes, being a lazy person” she says.

In their defense, some British cite red tape. Older British homes often have storage tanks in their attics that feed water heaters. Under certain conditions, those tanks could be contaminated – for instance, by the intrusion of a rat – and tainted hot water that flows into a mixer tap might get sucked into a cold-water pipe leading back to the public water supply, endangering the whole neighborhood. So regulations forbid mixing of hot and cold water streams inside a tap unless the tank meets strict standards or protective valves are installed.

Separate taps are also a bit cheaper. A midprice pair of chrome bathroom-sink taps from Pegler Ltd. costs about $87, or half the price of a hot-and-cold “mixer” tap of similar quality.

Even so, modernity is slowly imposing itself. British people who travel overseas often are impressed by single taps, not to mention the “lovely shower systems that blow your head off,” says Kevin Wellman, operations director at the British Institute of Plumbing. A U.S. company, American Standard Cos., is now the largest supplier of bathroom equipment in Britain and promotes modern fittings, including mixer taps.

Martin Phillips, a Londoner who sells car-industry forecasts and is married to an American, says his wife has converted him. Now when he encounters a sink with separate taps, he says, “it drives me potty.”

But there are many holdouts. One is Mr. Kirby, the managing director at Thomas Crapper. Of the mixer tap, he says, “I wouldn’t even consider it as a modernization—just a different way of doing it.”

Of course, he has a professional interest in the matter. Founded in 1861 by Thomas Crapper, the firm he runs makes replicas of Victorian bathroom equipment, including bathroom “basins,” or sinks, ranging from about $1,320 to $1,875. In a rare compromise with authenticity, the company does provide some sinks with mixer taps, but those are sold mainly to overseas customers.

Mr. Kirby says he doesn’t find separate taps inconvenient. He dunks his hands under the cold water tap when he wants a quick wash. “If I want to wash them properly, I put the plug in” and fill the basin, he says. Isn’t that less hygienic than washing under running water? “It’s a cultural difference,” Mr. Kirby says. “We’re less bothered about that.”

Despite their clashing views on hand-washing, Mr. Kirby keeps portraits of Winston Churchill in his home and office. He isn’t surprised that the prime minister liked fancy plumbing. “You have to remember that Churchill was half-American,” Mr. Kirby says, “so he was probably a bit more open to some of these innovations.”

May 27, 2005

Hot day: instant autobiography

With a sigh I grab the roll, peel out another chocolate biscuit, sigh deeply again. It’s a hot day today, and even though I’m sitting at my desk, probably relatively the house’s coolest space, I can’t focus because of it. I spend the whole day reading Wahrman’s views on the construction of the English middle class around the 1820s-30s.

But I read slowly, extremely slowly with regular intervals of distraction: the guitar behind me, the Groene Amsterdammer (Green Amsterdammer, a Dutch opinion magazine) right beside the “Gender, Class and Empire” module core texts – with much more interesting and up-to-date debate: much on what the Netherlands is going to do in five days: ditch the European constitution (most likely) or accept it? And, of course, the internet, our time’s greatest chaos and biggest distractor. On a day like this, I can check my email over five times a day, up to ten. Today, I receive the happy news that my brother has finally met all requirements of his masters course of law, so that nothing stands in the way of his official appointment as a master in law. Soon, he’ll be heading over to Bolivia, to do volunteering work at an NGO in Riberalta (see also my Campesinos project page, although it’s no longer updated). Oh, plus, I book a flight for my dad to come in and help me move out the last days of this term. Flying directly from Amsterdam to Coventry. It’s one of these feats ascribed to the globalised world.

At four James, Thomas and me go for a jog in the burning sun. Some flatmates and neighbours sit outside in the sun, but Thom’s picked up the crazy idea of improving our 25-minutes record (on an approximate 5 km) down to 20 minutes. Why now, why today? I haven’t jogged for around, maybe over a week. That record’s not gonna happen. And indeed I’m dead exhausted by the first turn already. It’s so hot! And running in the baking sun is something you have to let your body get used to gradually. Not for J + T… they sprint off and actually nearly manage to make it within 20 minutes too (as I later hear, they disappear from my sight pretty much immediately). Back at the flat I empty a glass of water over my head and chill out in the grass, 25 mins again, perhaps. Not too bad for this weather.

I read a bit more, eat my summer spaghetti meal outside in the ever-continuously radiating sun, and sit down to read a bit more around 19.30 – a painstaking process. I think it’s been enough for today – probably heading over to the Graduate soon for a regular quiet pint night.

May 26, 2005


Van de Desiderata werd altijd beweerd dat de tekst gevonden werd in de St.-Pauluskerk in Baltimore, 1692. Het blijkt echter te gaan om een tekst die in begin twintigste eeuw geschreven werd door Max Ehrmann, een Amerikaan uit Indiana. Nietemin een mooie en wijze tekst, die ik hier in het Nederlands en daarna in het originele Engels wilde publiceren.

*English: The Desiderata, by Max Ehrmann, first in Dutch and then the original in English.*

Wees kalm temidden van het lawaai en de haast en bedenk welke vrede er in stilte kan heersen.

Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen.
Zeg de waarheid, rustig en duidelijk en luister naar anderen, ook zij hebben een verhaal te vertellen.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.
Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen, blijf belangstelling houden voor je eigen werk, het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen want de wereld is vol bedrog, maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd, vele mensen streven hogere idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf, veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch voor de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als gras.

Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslagen beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met doembeelden.
Vele angsten worden uit vermoeidheid of eenzaamheid geboren. Leg jezelf een goede discipline op maar wees lief voor jezelf, je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het recht om hier te zijn, en ook al is het je wel of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het ontvouwt, en zo is het goed.
Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn en wat je werk of je aspiraties ook mogen zijn, hou vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.

Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

+ + +

Go placidly amid the noise and haste,
and remember what peace there may be in silence.
As far as possible without surrender
be on good terms with all persons.
Speak your truth quietly and clearly;
and listen to others,
even the dull and the ignorant;
they too have their story.

Avoid loud and aggressive persons,
they are vexations to the spirit.
If you compare yourself with others,
you may become vain and bitter;
for always there will be greater and lesser persons than yourself.
Enjoy your achievements as well as your plans.

Keep interested in your own career, however humble;
it is a real possession in the changing fortunes of time.
Exercise caution in your business affairs;
for the world is full of trickery.
But let this not blind you to what virtue there is;
many persons strive for high ideals;
and everywhere life is full of heroism.

Be yourself.
Especially, do not feign affection.
Neither be cynical about love;
for in the face of all aridity and disenchantment
it is as perennial as the grass.

Take kindly the counsel of the years,
gracefully surrendering the things of youth.
Nurture strength of spirit to shield you in sudden misfortune.
But do not distress yourself with dark imaginings.
Many fears are born of fatigue and loneliness.
Beyond a wholesome discipline,
be gentle with yourself.

You are a child of the universe,
no less than the trees and the stars;
you have a right to be here.
And whether or not it is clear to you,
no doubt the universe is unfolding as it should.

Therefore be at peace with God,
whatever you conceive Him to be,
and whatever your labors and aspirations,
in the noisy confusion of life keep peace with your soul.

With all its sham, drudgery, and broken dreams,
it is still a beautiful world.
Be cheerful.
Strive to be happy.

Deze dag, een historische dag

Ook op de dag, liefste
Staan we met één been
Nog in het verleden
Het andere richting de toekomst

Wij staan hier op een knooppunt,
Liefste, af en toe breekt het
Door de alledaagse valse werkelijkheid
Vertoont een waarachtige diepte

Deze tijd, de onze, schat
Wees stil, en luister, misschien
Hoor je haar trage trekken, hoe ze
Fluisterend spreekt met het verleden

Een gesprek voert ze, van macht
Onderlinge waanzin, die zij ziet,
Geduldig verdraagt, luister!
Hoe ze voor altijd spreken, die twee

Over hoe muren gebouwd worden
Een pad gelegd, waar vandaan
Komen de bouwstenen?
Hierover liegt men liever of zwijgt

Maar wie luistert, liefste
Weet dat achter de opening
In de muur oneindigheid ligt
Beangstigend, maar zie de ruimte!

Ze mogen wel beweren
Wat ze willen, over hun heggen
En paden, kijk toch zelf nog even
Opdat je je niet omheind voelt

Lieveling, we staan op een kruising
Ik voel het, luister, adem het
Wij duwen vandaag het eeuwige nu-vacuüm
Wij sturen het aan, de rest is maar theorie!

Warwick, mei 2005

May 24, 2005

Lecture by Judith Butler on photography and torture

Just went to see Judith Butler speak on the controversies surrounding the role of photography of torture in conflicts, specifically looking at the recent shocking photos that went around the world, depicting US soldiers cheerfully posing with Iraq prisoners in humiliating positions in what has become the notourious Abu Graib-prison in Baghdad.

One point that I picked up, with which I kind of must disagree, is her opinion on the extent to which photography shapes our moral judgements. She believes, as opposed to what Susan Sonntag has earlier written on the topic, that photography on its own may still hold a narritive value which will allow us to interpret the event independently from context. While this may be true, she draws herefrom the conclusion that photography may just as powerfully influence us in our positioning and judgements on the controversie at stake. I can’t agree with such a catagorical position for a number of points.

First of all, the sheer extent of confrontation between the individual and shocking images, be it photo or film through mass media, have made us, as it were, somewhat “immune” to them. At least to me. It must be a thorougly unusually shocking image that might induce direct action in me these days, just because there’s so much of it, and it only observes yet does not explicitly direct.

Secondly, the “confrontation time”, the span of time in which we are confronted is much shorter, and much less focused with images than with texts/articles. A reading of a problem sets about to observe the problem, analyse it, and eventually provide some insights in its resolution. With images, this is not necessarily so. Whilst shocking photography presents the situation very vividly, it may be observed in an informal setting, for a short time, to be forgotten after a short (however intense) feeling of injustice.

Naturally, the effects are different for each, and not catagorically dividable. Yet, the degree in which the individual is made to think along, in an active manner (which, I would argue, is more the case in a text) will have a more thorough dialectic effect upon that individual. It will challenge the individual to come up with a position, a solution, and not move some deeper sentiment than just superficial indignation.

I’d be much interest in what others might have to say on the topic!

May 23, 2005

Grondwet, constitutie, referendum, 1 juni

Op 1 juni dit jaar wordt de Nederlandse bevolking gevraagd zich per referendum uit te spreken over het vraagstuk van het Grondwettelijk Verdrag. Wat de uitslag ook moge zijn, de politieke situatie rondom dit controversiële Europese document is uniek. Niet alleen worden de Nederlanders voor het eerst geraadpleegd inzake de machtverhoudingen tussen Nederland en het Europa waarvan het deel is; het is überhaupt voor het eerst in 208 jaar dat de bevolking direct wordt gevraagd wat men van een specifiek vraagstuk vindt. De laatste keer dat er een referendum werd gehouden, was ten tijde van de Bataafse Republiek in 1797. Toen werd een grondwet verworpen en volgde een staatsgreep. Maar wat staat ons deze keer te wachten, en brengt deze breuk van jaren constitutionele monarchistische traditie wellicht een verdere breuk, namelijke die van Nederland’s pro-Europese houding met zich mee?

De vraag is of dit vraagstuk wel zo gemakkelijk te stellen is. Zo vinden we momenteel in het debat een school grondwet-sceptici die in hun verdere positie allerminst anti-Europa zijn. De vraag die bijvoorbeeld PvdA-er en columnist Paul Borderwijk opwerpt, is niet zozeer algeheel Europsceptisch alswel gezonde, intellectuele nieuwsgierigheid: met welke aspecten van nationaal beleid dient een regering op Europees niveau zich wel te bemoeien, en met welke niet? ( Fervente voorstanders van het Grondwettelijk Verdrag zien de situatie echter graag simpeler: de enige goede en daarom wenselijke optie is een verdere bestuurlijke eenwording (lees: centralisering). Minister van buitenlandse zaken Bot sprak in een lezing voor Leidse studenten de wens uit dat een stem in het referendum niet door angst geleid werd, maar schetste vervolgens wel een doembeeld van een Nederland binnen de EU in het geval van een tegenstem: “Andere Europeanen zullen zich afvragen wat Nederland nu eigenlijk wil, welk alternatief Nederland voor ogen heeft.” Nederland zal binnen de Brusselse lobby aan invloed inboeten, en kijk naar de Denen: die hebben inmiddels spijt van hun subversieve houding jegens Brussel. Minister Donner (van justitie, nota bene) ging zelfs een stap verder en deed de ongecontroleerde uitspraak dat Europa bij een blokkade van de grondwet richting onbestuurbaarheid en zelfs oorlog zou bewegen (

We kunnen ons nu afvragen welke mogelijkheden er werkelijk bestaan voor het stemmende publiek op 1 juni. Allereerst, het gaat om een raadpleging van de tweede kamer. Men vraagt de bevolking dus om haar onbevooroordeelde mening, zonder dwang of druk. De druk begint inmiddels echter toch wel voelbaar te worden, en dat zelfs voor mij, een student die sinds oktober 2004 in Engeland verblijft. Borderwijk vraagt terecht: waarom wordt ons nu wel om onze mening gevraagd en niet bij eerdere verdragen, bijvoorbeeld het Verdrag van Nice? Het antwoord luidt: “omdat het nu om een Grondwet gaat” en er dus nu wel wat meer op het spel staat. Alhoewel staatsecretaris Nicolaï in een brief aan de kamer eerder dit jaar verzekerde terughoudend campagne te voeren voor de grondwet, met name omdat hier de paradoxale situatie optreedt waarin belastinggeld wordt uitgegeven aan een campagne die de bevolking probeert te overtuigen van het belang van deze grondwet.

“De regering zal [...] in beginsel geen campagne voeren met behulp van betaalde zendtijd of advertentieruimte.” schreef de staatssecretaris op 7 februari nog aan de Kamer. Inmiddels is 2 miljoen euro apart gezet aan precies deze doeleinden. Een aantal politici in de Tweede Kamer spreken nu al over het referendum als “eens en nooit meer”. Precies wat initiator van het referendum Dubbelboer al vorspelde in De Groene Amsterdammer (129:18). Terwijl stelling dat tegenstanders een ongeïnformeerd debat voeren met irrelevante argumenten onlangs werden ontkracht in een NRC-enquete. Politiek is niet voor watjes, en wie de bevolking een referendum voorlegt moet dat niet presenteren als een voldongen feit. Ik stem op 1 juni tegen de grondwet, omdat ik niet geloof dat geschiedenis al geschreven is voordat de feiten op tafel liggen. Een Europa met grondwet is onnodig, onwenselijk, en beargumenteerbaar zelfs schadelijk.

May 11, 2005

Edeler nog

Wat is er met mij aan de hand?
Al woon ik in een rijtjeshuis
Er huist in ‘t hoofd van mij een droom
Ik voel me jonkheer van dit land

Wanneer ik loop langs wilgenpad
En kijk naar ene boer z’n schapen
Die grazen langs die boer z’n dijk
Verzin ik dat ik dat bezat

En als de bus me ‘t dorp uitrijdt
Langs ‘t lommerrijke eikenloof
Dan dooft in mij geenszins die vlam
Door niks wor’ ‘k uit mijn droom bevrijd

Al stamt mijn lijn van edel bloed
Al voel ik mij zo fijnbesnaard
Verklaard is, ik krijg geen bijval
En ‘t blijft dus bij een droom zo zoet

Eemnes, september 2004

May 02, 2005

Tegen een Europese Constitutie

Writing about web page

In het NRC Handelsblad vond ik een interview met cultuurfilosoof Ad Verbrugge. Die spreekt zich uit tegen de Europese grondwet op basis van het vervreemdingsprincipe die de schaalvergroting met zich mee brengt. “Bestuurders stellen [...] dat er geen weg terug is, terwijl de bevolking is gevraagd of we deze weg wel in moeten slaan”.

Ik ben dezelfde mening toegedaan. Het lijkt erop alsof de hele Nederlandse regeringstop al in Europese termen denkt, terwijl dit voor de bevolking nog niet geldt. Het idee is nog steeds om het voor Nederland beter te maken door samen te werken en onderlinge afspraken te maken. Hier spreken we echter van gedeeltelijk soevereiniteitsverlies. Ik wens me niet onder de druk te laten zetten voor te stemmen. Als men mij zegt dat we niet meer terugkunnen na een tegenstem, zeg ik: welnu, daarom sprak ik mij immers tegen uit. Laat ons hier op een later tijdstip weer over buigen, als dit standpunt meer leeft onder de bevolking, liever dan dat wij ons uitspreken als ware het een soort vertrouwensstem. Het gaat hier over meer dan vertrouwen – schaalvergroting.

May 2005

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Apr |  Today  | Jun
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31               

Search this blog


Most recent comments

  • fine job keep it up by Samson mwita simangwi on this entry
  • This is my solution. My basin has 2 taps! I have on the left a mixer tap with hot and cold water fro… by Sebastian on this entry
  • Reasons why I hate mixer taps – and always install two taps in my home: 1) When rinsing my teeth, I … by Jules on this entry
  • ANNOUNCEMENT! It has been discovered that there is more to life than mixer taps!!! by mini on this entry
  • ANNOUNCEMENT! It has been discovered that there is more to life than mixer taps!!! by mini on this entry

Blog archive


Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder