All entries for February 2008

February 29, 2008

Proost!

Writing about web page http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=6578043&md5=b7b56b174017d339257144fd25654d81

Zojuist heb ik de VPRO thema-documentaire “Proost” bekeken via Uitzendinggemist.nl. Hierin wordt het probleem van overmatig alcoholgebruik van Nederlandse jongeren behandeld, en wordt kritisch gekeken naar de achterliggende redenen van de explosieve toename van alcoholgebruik van jongeren onder de 16. Ik was onder de indruk van de interviewers, die scherpe en relevante vragen stellen aan de mensen die hier aan het woord komen, en doorvragen als een antwoord zwak overkomt. Zwak onderdeel vond ik wel de slapsticksatire tussendoor die zo in onsubtiel is dat het wat flauw wordt. Maar de hoofdzaak van de documentaire komt heel duidelijk naar voren: Nederlandse jongeren drinken te veel, te vaak en te vroeg, en er wordt veel te weinig aan gedaan.

De documentaire duurt 1 uur en 15 minuten. Als je de tijd hebt, neem dan zeker even een kijkje.


February 27, 2008

This Is So Lame!

Writing about web page http://news.bbc.co.uk/1/hi/england/7267567.stm

Earthquake... back in the UK*I DON’T UNDERSTAND how this went wrong. It had all the ingredients. It came early in the night, when everyone was at home and about to go to sleep. An epicentre of 5.2 on the scale of Rigter. And I was there, awake and well. It was the first real earthquake I was ever in, but I didn’t even notice it!

Now there’s no lack of juicy details. BBC news writes of damage claims going into tens of millions. Chimneys fell down. One guy got injured. The earthquake was the biggest in nearly 25 years, and a “rare beast” for the UK. (That just leaves me wondering: rare beast? for the time of year? for its magnitude?)

To go short: I’m a bit annoyed. Something that happens only once in 25 years and for the first time in my life, yet it didn’t even distract me from the essay I was writing, ” just before 01:00 GMT”.


February 23, 2008

Does the final push begin here and now?

Four months (or probably a bit less) to go until the definite end of my bachelor studies, and I find myself spending the entire Saturday afternoon in the library’s quiet room.

“Is this so unusual?” the keen and brave reader now asks. And I must answer, unfortunately, more so than I would like it to be the case. I enjoy studying here and I am surely a whole lot more productive than outside the library. Yet it’s been a while since I spent several hours in the library, usually preferring to attempt studying at home then being distracted by a host of people, things and occurences. So I guess it follows that I ought to study in the library’s quiet room more often.

Now, four more months, three assessed essays, a dissertation, and then three more exams until the end. The sum of these factors will decide whether I will fall within the “first” bracket or simply a 2:1. Although I’m pretty tired of this course and by now I want it to end so that I can go on and do something else, my problem is that there are actually still real opportunities for me to take a first. You see the dilemma: push for it or not? Obviously teaching staff have been saying I should.

So today I bow myself over the first assessed essay of this year as best as I can. I am trying to answer whether it is realistic that hunger shall be halved by 2015, one of the millennium goals. (Idiosyncratically the convenor forget to mention which is the benchmark year by which to measure this “halving”. Nevermind, I’ll find out from Wikipedia.) Either way, a lot of the question seems to be coming down to the matters of information, well-informed policy, and more importantly: tackling ignorance. As R.I. Moore writes in the introduction of one of my sources: “Ignorance has many forms, and all of them are dangerous.” Hold that thought, Maarten, hold that thought.


February 22, 2008

Nederland Bekent Kleur Demo

Writing about web page http://www.nederlandbekentkleur.nl

Nederland Bekent Kleur!Met milde bezorgdheid volg ik de ontwikkelingen van de Nederlandse identiteitspolitiek.

Waar gaat het allemaal heen met Nederland, denk je vanuit het buitenland. Bas Heijne schreef eerder in zijn essay Onredelijkheid dat hij bezorgde telefoontjes begon te ontvangen van buitenlandse vrienden die Nederland in rap tempo dachten te zien verloederen. Het gaat hier niet eens zozeer om de wetten, maar vooral om de toon van het debat, die af en toe ronduit beledigend is. Niet lang geleden tekende ik de anti-Wilders petitie op de website van actiecomité “Nederland Bekent Kleur”. En dan valt er nu weer de volgende post door mijn electronische brievenbus:

“We kunnen niet langer stil blijven. In Nederland heerst een klimaat van angst en haat, een verdeelde samenleving van “wij” tegenover “zij”, en een toename van racisme en islamofobie.

Het is tijd om kleur te bekennen, nu het debat gedomineerd wordt door dagelijkse tirades tegen hele bevolkingsgroepen. Nu Geert Wilders Artikel 1 van de Grondwet wil afschaffen, omdat hij ‘wil discrimineren’, door bijvoorbeeld de grenzen te sluiten voor ‘niet-westerse allochtonen’. Nu geen voorstel voor de PVV te ver gaat, zoals het te koop aanbieden van de Antillen.”

Enkele dagen geleden hoorde ik Wilders in een fragment op 3fm ongestoord over moslimvrouwen in boerka zeggen: “In een pinguïnpak kun je niet integreren.” Sinistere beledigende speldenprikjes. Jongens, hier herken ik me als Nederlander totaal niet in. Zou zo’n demonstratie dan tóch nodig zijn om zoiets elementairs duidelijk te maken?

- Datum: zaterdag 22 maart.
- Plaats: Dam, Amsterdam.
- Tijd: 13.00 – 14.30 uur.
- Optredens: Kasba, Mala Vita en Appa.


February 21, 2008

HOW?

From afar, a banner can be seen on the roof of the Students’ Union this week. It says: “HOW?”

Of course the first question I asked myself was, what do they mean? But then I realised it was a quite brilliant, simple and effective banner. How? It is a radically critical question. It takes enlightenment thinking a little step further. Not: why? which is, in some respects, a quite simple question to answer. Why? We will always find an answer, a justification, for things we do. But “how?” means something else: if you want it so bad, how are you going to make it happen? How is this feasible? How does it affect everyone involved?

How? A great question. A question asked by persistent people who go further, those who soon begin to annoy those who simply and only ask “why?”. Go Green Week’s thought for everyone this week.


February 19, 2008

Save Energy (for PC's only)

Writing about web page http://www.blackle.com

Blackle screenshotMy attention was recently drawn to a sort of black version of Google, unimaginatively called Blackle (see link above). It is an energy saving search engine, it’s format and working based on Google, only slightly more limited in options.

If you have anything else than an LCD screen, it saves energy and hence on your bill if you’re the one paying for the energy. So computer screen users, have a look a reset your internet start page if you like it.


February 18, 2008

The need to get out of here

I spent the weekend on the coast, in Britain’s smallest capital city Cardiff. (A church that serves a small parish is called a cathedral there.) It was nice and relaxing to be away, the weather was crisp and clear. We decided to take it quite easy, and so we did.

Coming back to campus, or to be more honest, already on the train back to Canley, I started to think those thoughts again. Four more weeks, three assessed essays. Literature study, thinking process, writing words, cutting words. It just made me a little bit tired. And then campus: the same familiar faces wherever you go, academic departments mark every road you walk through and the spectrum of conversation is rather limited: “essays, union nights, future plans”.

It made me think of a Monday morning some weeks ago when I was trying to get out of the library. One or two of the electronic gates were behaving technically disordered, as usual. A technician was on the spot, surrounded by a toolbox and flocks of us, students. He was speaking on the phone – as I walked past, I caught a few words of his conversation. “I’m surrounded by students here”, he said, “I want to get out of here as quickly as possible”. I smirked. How right he was.


February 14, 2008

Wim van de Donk best wel zelfverzekerd katholiek wetenschapper

Writing about web page http://www.roodkoper.nl

Katholiek Nederland komt uit de (boeken)kastLas zo-even een interessant interview met Prof. Van de Donk in tijdschrift Roodkoper.

Ik lees Roodkoper (“tijdschrift voor cultuur, religie en politiek”) weleens online, omdat het een van de weinige opiniebladen is die bijna integraal gratis is te belezen. Bovendien is het weer eens wat anders om opinieschrijven vanuit de religieuze hoek te lezen, en de veelal gerenomeerde besprokenen praten vaak net iets vrijer dan in niet-christelijke publicaties. Plus, het tijdschrift heeft een coole intellectuele cover die op de welkompagina van de website staat.

Van de Donk, voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) is met zijn 46 jaren een redelijk jonge leidinggevende aan een belangrijk overheidsinstituut. Sinds hij daar op zijn post kwam, stelt het blad terecht, kwam ineens het ene na het andere spraakmakende rapport uit. Bijvoorbeeld dat over “de Nederlandse identiteit” (geloof ik de eerste keer dat ik een van mijn vrienden iets over een WRR-rapport hoorde zeggen!), of over “islamitisch activisme”, waarop Hirsi Ali en Wilders zich ineens boos begonnen te maken. Van de Donk reageert hierop desgevraagd met een dosis ironie en wint daarmee gelijk voorlopig mijn sympathie. Een beetje discussie is goed, zegt hij. Maar: “Bij zo’n krantenkop denk ik aan Jan Schaeffer die, geloof ik, ooit eens gezegd heeft: prima jongens, morgen verpakken we de vis erin”.

Over de hele lijn lijkt Van de Donk een man die zijn woorden zorgvuldig kiest (zodanig dat het me opvalt) en tegelijkertijd wel zelfverzekerd een woordje klaar heeft. Zo verklaart hij zonder er doekjes om te winden: “Wij dwingen de macht te leren. Dat is de essentie van onze missie”. Waar dan precies het dwangelement vandaan komt wordt mij niet geheel duidelijk, maar de missie kennen wij nu in elk geval. Zijn ideologie komt uit het katholicisme en dat voelt voor hem vanzelfsprekend. Vanuit een seculier oogpunt heeft hij wel het een en ander te zeggen waarvan het de moeite waard is mentaal notie te nemen. Zo is hij van mening dat de katholieke kerk als sociale en ideologische kracht in deze tijd best zelfverzekerd vanuit de marge mag werken: “Het brede midden van de samenleving is het ingeslapen burgerdom dat vaak alleen nog met zichzelf bezig is, om het provocerend te zeggen”. Hij citeert de titel van een lezing van Govert Buijs om die idee kracht bij te zetten: God is terug – maar voor de kerk is het nog even wennen.

Tenslotte nog even kort het volgende over christelijke broederschap rond de kernen van de centrale macht der natie. Van de Donk, een sociale CDA’er, spreekt zijn respect uit voor de verguisde Ab Klink en zijn ideeën voor de “waanzinnig complexe materie” van de gezondheidszorg. Van Balkenende schreef men uit zijn mond op: “Hij stelt scherpe vraag [sic], en heeft grote belangstelling voor wat wij hier doen. Hij voelt zich thuis onder wetenschappers”. Daar ik voorlopig nog een optimist ben zal ik dit maar zien als een positieve lezing van de voorman van kabinet Balkenende IV.


February 12, 2008

Sociologisch amusant

Writing about web page http://www.uitzendinggemist.nl

Pedro R. el FrigoDit artikel gaat over de uitzending van De Wereld Draait Door van gisteren waarin Peter R. de Vries te gast was.

Een programma waarin de altijd als “charmant” bestempelde Matthijs van Nieuwkerk een aantal gasten aan tafel krijgt die hij een voor een op een ietwat overrompelende manier interviewt. Alhoewel dat de gasten weleens tegen de haren in kan strijken gaat het meestal wel goed en ontstaat er een “trade-off” tussen presentator en gast, tussen presentatie en inhoud.

Theorie
In de sociologie bestaat er een school die zich met situaties als het gezamelijk maken van acceptabele en ongenante tv bezighoudt. Deze school heet symbolisch interactionisme en Ervin Goffman, een Canadese socioloog, was er één van de pioniers in. Goffman spreekt van “impression management”: “Roles – the expectation which others have of our behaviour in specific circumstances are like scripts which we then enact”, kortom, eenieder houdt zich doorgaans aan ongeschreven sociale regels om de omgang vloeiend te laten doorlopen. In tv-magazines zou je kunnen zeggen dat de presentator zich alhoewel niet persé onkritisch in ieder geval wel correct en respectvol uitlaat over de gast, terwijl de gast beleefd en volgens de etiquette van het programma antwoord geeft en de presentator de leiding laat.

Toepassing
In deze uitzending was er sprake van een “system breakdown”: op het laatste moment, als de aftiteling inzet, begint Peter R. de Vries ineens een verontwaardigde discussie over het feit dat hij tegen vooraf gemaakte afspraak in nauwelijks over zijn boek heeft mogen praten. De in de “backstage” gemaakte afspraak, zegt hij ineens midden op het “podium”, wordt niet nagekomen.

Het is alsof Romeo ineens midden in het toneelstuk hardop tegen Julia zegt: “Maar dát is niet de tekst! Je doet het verkeerd!” Van Nieuwkerk gaat hier volgens verwachting dan ook wat verbaasd op in – De Vries komt namelijk de ongeschreven regels van decorum niet na en frustreert het “optreden”. Hij stelt vervolgens voor hier na de uitzending over verder te praten want dit is “niks voor de tv”. Maar De Vries is vastberaden om op zijn strepen te blijven staan en niet te doen alsof. Goffman schrijft hierover: “We use our physical surroundings as props and maintain areas of privacy ´backstage´ where we can relax from our performance”.

Reacties op het internet
Een dergelijke breuk in “televisie-regels” komt niet vaak voor, al helemaal niet op de nationale televisie. Het kijkend publiek voelt zich er dus begrijpelijk niet prettig bij, en beleeft vaak een soort “plaatsvervangende schaamte”: het optreden dat goed moest gaan ging verkeerd. De kijker heeft daar als publiek een sociaal belang bij. De reacties op blogs zijn dan ook binnen een dag legio en vaak zeer interessant om te lezen. Hier volgen een paar voorbeelden per categorie.

“PRdV heeft om te kunnen scoren lak aan alles en iedereen”. (Hier wordt De Vries als egocentrisch bestempelt omdat hij weigert mee te werken aan de “performance”.)

“peter rothweiler de vries komt altijd zo leuk uit de hoek, je zou hem af en toe zo weer willen terugtrappen”. (Zijn recalcitrante gedrag roept irritatie op, de commentator zou hem als het ware graag weer “op zijn juiste plek willen wijzen”.)

“En wat een geziek over Peter R. Hij heeft tocht gewoon gelijk? Afspraak is afspraak, en hij laat zich als 1 van de weinigen niet met een kluitje het riet in sturen”. (Dit commentaar wijst erop dat voor een “performance” afspraken worden gemaakt en dat het het goed recht is van De Vries om een breuk van de afspraak onder de aandacht te brengen van degenen die ervan niet op de hoogte waren, de kijkers.)

“wat wij het leukste vonden, voor zover er iets leuks aan deze uitzending was, was dat Peter R. de Vries het helemaal niet leuk bleek te vinden dat Matthijs van Nieuwkerk maar heel even aandacht besteedde aan het een of andere boek”. (De schrijvers vinden de “performance”-breuk juist komisch en drijven de spot met beide betrokken acteurs. Hierdoor scheppen zij afstand tussen hun rol als publiek en de acteurs.)

De laatste drie minuten van dit programma boden dus al met al een prachtig e gelegenheid tot het toepassen van theater- en symboolanalyses van sociale interactie.


February 07, 2008

Chicken Factories

Writing about web page http://www.youtube.com/watch?v=rpbtBgLfl90&feature=related

Broiler ChickenLive Fast Die Young – the Story of a Broiler Chicken” (2007) is a short film made by Compassion in World Farming, an animal welfare organisation. It can be seen on YouTube, and I urge you to take 8 minutes and see it.

It shows quite graphically how meat chicken are born and bred in factories, moved over conveyor belts, being spat out by tubes, stacked in crates – to then be kept in overcrowded spaces where they compete for space, food and water. Each year, millions of meat chicken die outside of the slaughterhouse, from heart failure due to their unhealthily fast growth (the achievements of modern science: chicken can be made to grow several times faster than is natural and sustainable for them), dehydration and starvation. Another couple of million die from overcrowding in the slaughterhouse transports.

Not just the suffering, but the sheer commidification of these animals shocks me. They are in the first place produce, thrown around, handled roughly and kept inside factories from birth to death: becoming meat is the only purpose in the life that human consumers allow them. Modern science and technology have been developed to establish cruel and horrific animal conditions in which only the money economy seems to count. I find it difficult to believe that we still accept such a situation.

So, next time in the supermarket, think before you shop. Don’t support the bioindustry any longer, get organic and free range products.


February 2008

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Jan |  Today  | Mar
            1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29      

Search this blog

Galleries

Most recent comments

  • Linda stop repeating yourself. You need help. by Viki on this entry
  • There were very good reasons for there being two separate taps in the UK, protection of the water su… by Bryan Hughes on this entry
  • I just found this having replaced the sensible separate channels mixer tap in my kitchen (as describ… by Duncan on this entry
  • OMG… instead of fighting we should discuss..!! http://www.aquantindia.com/ by Emma Clemantine on this entry
  • My business partners were searching for ATF 4473 (5300.9) Part 1 last year and were made aware of a … by Amie Colbert on this entry

Blog archive

Loading…

Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder
© MMXIX