All entries for January 2007

January 26, 2007

Commissie – Comité

Studerend voor Spaanse politiek stuitte ik op de twee volgende, ogenschijnlijk inwisselbare woorden: commissie en comité. Ogenschijnlijk, want er moet een verschil in betekenis tussen de twee bestaan, hoe miniem het ook zij. In alle talen immers blijft dit onderscheid hardnekkig bestaan. (Eng: commission-committee; Fr: comissión-comité; Sp: comisión-comité, etc.)

De bronnen zijn echter weinig nauwkeurig. Mijn woordenboek Spaans-Nederlands beschrijft de Spaanse vertaling voor commissie als: “comisión, comité”. De Wikipedia zegt: “Een commissie of comité is een groep van mensen met een bepaald doel dat zij gezamenlijk uit proberen te voeren.”

Als ik me niet vergis, las ik in Nicholson´s klassieke boek Peacemakers, over de vredesonderhandelingen in Versaille, dat het onderscheid met name te maken heeft met de vestigingsplaats van de taakuitvoerders. De ene heeft een vaste plek en opereert standaard vandaaruit, terwijl de andere op locatie onderzoek doet.

Deze definitie brengt echter een paar moeilijkheden met zich mee: verandert immers een commissie in een comité als ze op werkbezoek gaat?

Mogelijkerwijs heeft het verschil iets te maken met de tijdspanne van de uit te voeren taak, bijvoorbeeld, een commissie onderzoekt kortstondig iets, terwijl een comité op een meer permanente basis bij elkaar komt.

Wie helpt mij hier mee? Dergelijk onderscheid lijkt op het eerste gezicht van weinig belang, maar als we onze woorden al niet goed kunnen definiëren, wat blijft er dan nog over?


January 25, 2007

Landelijke gedichtendag

Vandaag, de 25e januari, viert Nederland haar landelijke gedichtendag.

Een moment om jezelf weer eens te doordrenken met het besef van de waarde van het Nederlandse gedicht. Om weer eens een bundel van de plank te pakken, desnoods van het net te surfen, en om zelf eens de pen in de hand te nemen. Poëzie bevindt zich namelijk in vele kleine dagelijkse dingen die we allemaal elke dag meemaken.

Ter gelegenheid van deze dag schrijf ik hier het voor de hand liggende gedicht van Remco Campert op, getiteld “Poëzie”.

Poëzie

Poëzie is een daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.

Poëzie is een toekomst, denken
aan volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.

Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.

Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.

Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.

Elk woord dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.
Tenslotte wint de dood, jazeker,

maar de dood is slechts de stilte in de zaal,
nadat het laatste woord geklonken heeft.
De dood is een ontroering.

Uit: Bij hoog en laag, De Bezige Bij.


January 24, 2007

Nieuwe smaak!

Ik heb weinig tijd vandaag, maar wilde het volgende met jullie delen.

Toen ik vanmorgen aan het ontbijten was, had ik voor een seconde een aparte smaaksensatie.

Ik had net cornflakes met melk gegeten (merk: Carrefour), en at daarna een goed rijpe sinaasappel. Gedurende een moment smaakte het in mijn mond naar framboos.

Maar toen ik de smaak eenmaal geplaatst had, was hij alweer verdwenen.


January 23, 2007

In the Bibliotéca de Catalunya

I have not shaven in days, my hair is sitting fluffily on my head, lacking even that sexy “fresh out of bed” look, resulting only in the fact that no girl is looking in my direction for even a second. I am wearing my old man´s trousers and a woolen sweater, sitting on me quite shapelessly and unfashionably, yet rather comfortable. I am not thinking of changing clothes neither today nor tomorrow. These days I do not have an interest in how I look.

Something´s definitely going on, don´t you think? Dear reader, you are right. You had seen it from just the first few lines above, didn´t you? And you were wondering what it was, that prompted me into such a sudden change. It is exams pending. These days, I spend my time in the city library´s reading hall, coming home just for lunch, after which I speed back to sit down again until eight in the evening. There, in this gigantic room, between desks, government files, old encyclopaedias that have not been opened in a while, I spend many hours under a small reading light, bent over texts of economy, Spanish politics, international relations, the history of art. Accompanied by old men, students working on a thesis, students, like me, studying as hard as they can before the exams commence. Cute girls walking by, which I am unable to resist looking up from my paper for; young men, whom, like myself, clearly reveal the heavy stone that is sitting inside their head, making it fall down, in constant need of support from a hand holding it in it´s place and, above all, obscuring clear thought and sitting in between the text and its meaning. Every little thing, every person walking by, every walkman too loud is like a fly zooming around ceaselessly.

The light coming through the small high glass windows framed in lead is disminuing, and the hall is turning into an old-fashioned office, bathing in little desk lights, a medieval place of indescribable beauty and comfort. It is a pleasure to sit here, dispite the pains and aggravations of exam revision.

Come, come read a book here… soon you´ll find me staring at you from a few tables away.


January 22, 2007

Argentina – Europe: Repeated

Follow-up to Argentina–Europe: A Match to Be Repeated from Scribbles of a Dutch/Polishman

It seems moving more (one of this year´s resolutions of mine) is institutionalising. Yesterday, we played yet another match of football, Argentina against us. Where we were struggling last Sunday, we had an easy match this time: 24-12. I seriously doubt whether this had much to do with us having gotten so much better. Rather, it might just have been related to some frictions within the Argentinian team, causing them to kick at times so pissed off with each other that they simply kicked the ball out of the lines. A pity, because they really could´ve given us a harder time than that; moreover, football is supposed to be in the first place fun, only then war.

I hope the FC Feyenoord (Rotterdam) militants learned that lesson too, seeing their club being kicked out of the league recently for their hooligan behaviour!


January 21, 2007

La Floresta

De trein kwam suizend tot stilstand bij een klein station. “La Floresta”, stond er op een blauw bordje geschilderd met witte letters. “La Floresta”. Het klonk als een Mexicaanse naam als in een film, een dorp waar de mensen de hele dag door langs de straat op bankjes zitten. De postbode wordt er alom gerespecteerd als een man van de wereld, kent er iedereen bij naam, en mag niet weg eer hij een bakje koffie heeft geleegd. De burgemeester is de boer met de meeste koeien.

Daar dacht ik allemaal aan in de halve seconde die het duurde voordat de deur van de trein open ging. En inderdaad, het stationnetje had wel wat Mexicaans, ook al zaten we hier midden in Catalonië, op weg naar Barcelona, en was ik bovendien nog nooit in Mexico geweest om mijn thesis te testen. Het muurtje langs het perron was anderhalve meter hoog, en tot het midden met een donkerrode verf besmeerd, daarboven wit. Erachter liep een rots stijl omhoog, waarop een cactussenbosje groeide. Zo stelde ik me het Mexicaanse dorp La Floresta voor.

Een meisje stapte in, ze zag er heel Catalaans uit. Donker haar, kleine oogjes. Best een mooi meisje om te zien. Ze ging zitten, opende een boek, en begon gelijk te lezen. “Toquio Blues”, stond er op de kaft, een Japans boek. Toen viel me iets op. Het meisje las het boek zoals ik nog nooit iemand een boek zag lezen. Ze hield het boek vlak voor haar gezicht, echt niet meer dan tien centimeter, en bij elke regel bewoog haar hele hoofd mee, als scande ze de letters zoals een machine. Ik kon dus precies zien hoe snel ze las, en wanneer ze een regel beëindigde.

En ze las behoorlijk snel. Ik telde de regels op één pagina van haar boek: het waren er zevenendertig, twee keer achter elkaar. Zo dicht met haar ogen op de pagina, dacht ik. Dat houdt ze nooit lang vol. Maar pas na ruim twintig minuten in sneltreinvaart (of eigenlijk zelfs sneller, gezien de geringe snelheid van de trein) met haar ogen langs de regels van haar boek te schieten, hield ze ermee op. Verveeld keek ze in het niets voor zich uit. Ze loensde een beetje. En bij de halte waar we allebei uitstapten ging ze vlug op tussen de massa’s mensen. Niemand wist dat ze uit La Floresta kwam.


January 18, 2007

Voor alle problemen een oplossing

Commissie KokIn de Randstad ontwikkelt zich een probleem, constateerde de commissie Kok terecht.

Maar hoe vinden we de oplossing? Een nieuwe, provincie-vervangende én -overstijgende Randstadmacht moet orde op zaken stellen. Ik citeer Kok in de interneteditie van het NRC: “We moeten er allemaal voor zorgen dat in dit kikkerlandje de bloemen blijven bloeien.”

De superprovincie (waarin 40% van de Nederlandse bevolking leeft, aldus het artikel) moet direct de volgende problemen aanpakken: bereikbaarheid, toplocaties, leefbaarheid, en toegankelijker natuur.

Volgens mij hebben we hier te maken met een karakteristieke Nederlandse trek: voor alle problemen is een gecombineerde oplossing te vinden. Ja, Nederland’s gehele Randstad wordt een plek door één bestuur bestuurd, waarin we allemaal graag willen wonen midden in de natuur en waar óók nog alle bedrijven graag willen zitten.

Is het raar om me af te vragen waarom we het ontwikkelingsgebied niet uitbreiden? En waarom straks 40% van de Nederlandse bevolking onder één oppermachtig bestuursapparaat valt die het recht heeft “beslissingen door te door drukken?”

Of ben ík juist typisch Hollands vanwege mijn direct negatieve houding tegenover een nieuw idee?


January 17, 2007

Hoezo verbazingwekkend?

De spreuk van vandaag op mijn scheurkalender irriteerde me een beetje.

De eerste wet van McGee

“Het is verbazingwekkend hoe lang het duurt iets te voltooien waarmee je niet bezig bent.”

Hoe kan verbazing nou weer wetmatig zijn? Wat voor een nerd is die McGee eigenlijk?


January 16, 2007

Zesde, herziene druk: 1971

Woestijnmannetje, AppelOp een stoffige plank tussen de vele onopvallende boeken van de afdeling tweedehands boeken in de plaatselijke kringloopwinkel zag ik het ineens staan. Ook dit boek trok op het eerste gezicht de aandacht niet naar zich toe; het was een dunnetje, met een vale, azuurblauwe rug, en de titel de verkeerde kant op geschreven, zoals dat wel vaker het geval is bij boeken die langer dan een jaar of vijfentwintig geleden gedrukt zijn. Toch was het juist de titel die het me van de plank deed pakken. “Voor wie dit leest. Proza en poëzie van 1950 tot heden.” uit de Salamanderreeks (wanneer zag ik daar voor het laatst een boek van?). De titel van het beroemde gedicht van Leo Vroman, een van mijn favorieten die als een vlakke hand uit het papier kwam toen ik hem voor het eerst las!

Het “heden” bleek 1971, het jaar van de zesde (herziene) uitgave. In het voorwoord beloofde samensteller Kees Fens dat de door de herziening veroorzaakte tweedeling tussen de voor- en naoorlogse periode een uitgebreider en completer overzicht van de “afgelopen” twintig jaar literatuur kon bieden. Ik kocht het boekje voor 50 cent, om het thuis eens op mijn gemak open te slaan. Terwijl ik de pagina’s langs mijn duim liet schieten, kwam ik terecht op een pagina met gedichten van Lucebert. “De dichter hij eet de tijd op/ de beleefde tijd/ de toekomende tijd/ hij oordeelt niet maar deelt mede/van dat waarvan hij deelgenoot is”. De vijfentwintig jaren waren weggegeten waartussen zijn letters in dit boekje waren gedrukt. Toen merkte ik waarom ik op juist déze pagina terecht was gekomen. Er zat een boekenleggertje tussen. Of liever: een “kultuurbeschrijving van de Amaryllis Hyppeastrum”. Wie had die ertussen geschoven? Was dit het laatstgelezen gedicht voordat ik het boekje weer opende? En probeerde de lezer ervan, de eigenaar van de Amaryllis, behalve “het proefondervindelijk gedicht” van Lucebert, tegelijkertijd proefondervindelijk bloemen te kweken? Was het een oude vrouw, met wiens laatste zucht dit boekje definitief dicht bleef bij Lucebert?

Snel bladerde ik verder, zo gauw mogelijk de mysterieuze combinatie lezer x-lucebert vergetend.


January 15, 2007

Argentina–Europe: A Match to Be Repeated

Sunday football day. After a week’s anticipation, we finally got our acts together and formed two teams strong enough to enter the confrontation: Argentina had to be beaten, so resolved some Germans, an Italian, a Greek, a Norwegian, a Belgian, and a Dutchman (that’s me).

We booked a proper astroturf field on campus and all set out. It immediately became an exciting game, and within minutes, Europa lagged 2-0 behind. After which we evened equally swiftly. Then again, we headed to a distance of 4-2. We were getting tired, we were disorganised. Came 5-3, then we felt something had to change. The team was getting it’s act together while the Argentines, all individually quite good players, were getting equally tired and a little quarrelsome. Our advantage, and after coming to a 6-6 stalemate, we kicked back with some odd but nicely performed quick actions. 8-6.

The game finished with us winning, 8 to 7, and a “dispute” over whether the Argentinian side should be granted a penalty or not. Wisely, we would not have that happen, and, so we won the day.

But we were all agreed that it was a wicked game, and will be doing this more often. Next Sunday we’re there again, running out onto the (slightly too green) field, to upkeep our honour for people and continent!


January 2007

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Dec |  Today  | Feb
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31            

Search this blog

Galleries

Most recent comments

  • Linda stop repeating yourself. You need help. by Viki on this entry
  • There were very good reasons for there being two separate taps in the UK, protection of the water su… by Bryan Hughes on this entry
  • I just found this having replaced the sensible separate channels mixer tap in my kitchen (as describ… by Duncan on this entry
  • OMG… instead of fighting we should discuss..!! http://www.aquantindia.com/ by Emma Clemantine on this entry
  • My business partners were searching for ATF 4473 (5300.9) Part 1 last year and were made aware of a … by Amie Colbert on this entry

Blog archive

Loading…

Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder
© MMXIX