All entries for Monday 20 February 2006

February 20, 2006

Bushalte

Duizend lege grijze straten
Lopen er naartoe
De stoepranden foutloos recht
De gebouwen vermoeid en somber

Vanuit de werkplaats:
Verouderd modern
Verarmd zielenleven
Beweegt, dromenloos, een schim

Een eenzame sterveling
Tussen beton; doorgaans
Loopt hier geen ziel
Auto’s rijden hier slechts hard

Zijn bewegingen schichtig
Zijn gelaat grauw
Rook kruipt door zijn longen
Illusies kent hij niet

Zo wacht hij de bus af
Bij een halte verlept
Zonder de droom
Dat die hem ooit wegnemen zal

Eemnes, juni 2005


Deze dag, een historische dag

Ook op deze dag, liefste
Staan we met één been
Nog in het verleden
Het andere richting de toekomst

Wij staan hier op een knooppunt,
Liefste, af en toe breekt het
Door de alledaagse valse werkelijkheid
Vertoont een waarachtige diepte

Deze tijd, de onze, schat
Wees stil, en luister, misschien
Hoor je haar trage trekken, hoe ze
Fluisterend spreekt met het verleden

Een gesprek voert ze, van macht
Onderlinge waanzin, die zij ziet,
Geduldig verdraagt, luister!
Hoe ze voor altijd spreken, die twee

Over hoe muren gebouwd worden
Een pad gelegd, waar vandaan
Komen de bouwstenen?
Hierover liegt of zwijgt men liever

Maar wie luistert, liefste
Weet dat achter de opening
In de muur oneindigheid ligt
Beangstigend, maar zie de ruimte!

Ze mogen wel beweren
Wat ze willen, over hun heggen
En paden, kijk toch zelf nog even
Opdat je je niet omheind voelt

Lieveling, we staan op een kruising
Ik voel het, luister, adem het
Wij duwen vandaag het eeuwige nu-vacuüm
Wij sturen het aan, de rest is maar theorie!


Eerste oogst

Het was in de vroege ochtend
Dat de zon haar reeds warme stralen
Uitzond over de glanzende velden
Vanaf mijn balkon bezag ik haar
De rustig ruisende korenhalmen
In het almaar wassende licht

De dag was hier begonnen
Zonder mij; temidden van een kalme bedrijvigheid
Was ik als een genodigde
Te laat gearriveerd
Geen ziel rustig verpozend
Geen strohalm onbeschenen

Vrouwen af en aan
Met bundels op hun ruggen
Overal sikkels, maar met een andere symboliek
Overal tranquil. De mens, het werk, de natuur.
De gronden geven tweemaal
Tweemaal ook zal men nemen

Dit al overdenkend
Nam ik een slokje van mijn eerste chai
Terwijl chachu een ander
Het middagmaal serveerde
Zo ver gereisd om in de zon te zitten
Omringd door het goedglanzend ruizen der natuur.

Eemnes, juli 2005


Object of Study

On a Tuesday afternoon I am
Beamed out of my lecture
And find myself in the clouds

(Not within a few seconds, nor
miles away from where my professor speaks.
This thing transcends time and space, yet,
‘transcends’ falsely implies travel.)

God and I walk through a long tunnel
He asks me in a friendly tone how things are, etc.
At the end of it waits my mother
She looks upon my life,

The output of my work, my modern opinions,
my cynical sense of humour
And approves of it without conviction.
God nods, too, puzzled and in thought.

Over my head flies a bird whom I greet
He stares back at me in surprise
I have travelled many universes
of understanding away from him.

-Leamington Spa, January 2006


Onder de zon

Een wolk kruipt omhoog
Een pluim zonder hoed
Ervoor het gebouw, wit
Vijf verdiepingen angst
Aanjagend, duizend ramen
Imposant.

Waarop nu neerstrijkt banaal
Een duif met chaotisch
Geklapwiek, veren vliegen rond
Zittend twintig meter bovengronds
Op de dakrand, waar geen mens
Te zien.

Eronder, naar binnen, buiten
Komen en gaan, geen staan
Van lichamen, gestuwd
Ambitie, of gewoonte deed hen
‘s Morgens waken, nu
Hier zijn.

-Warwick, december 2005


Op een brug

Starend in het water
Staan wij op de brug
En ik denk luidop.

‘Dat zwart donkerder is
dan wit, wil nog niet zeggen
dat zwart een kleur is
en dat ik dit water
helder zie en zuiver
maakt nog niet dat
het bestaat; nu zoals
zo-even, of een uur geleden.’

Waarop hij:
‘Zoals het water in
mijn oog schreeuwt,
als zat de zon erin gevangen
kan niet bestaan
toch zie ik het
helder als de lucht
zuiver als de zon zelf.’

Van de Vlaamse existentialistische dichter Ger Mutseling (1968)


Wederzien met Engeland

Van ’t ene tot ’t andere land
De reis is kort, ’t verschil is groot
Toch nimmer heb ‘k mijn hart verpand
Door d’weerstand die ’t mij steeds bood

De sleur van Holland die ‘k ontvlood
Is mij geworden even vreemd
Den vreemden charme die dit land mij bood
Mindert niet: ik voel mij nog ontheemd

Wat te doen met ’n hart, rusteloos als het mijne?
Denkend aan ’t afscheid bij de aankomst reeds
Mij onwillig ontschietend de tijd mij gegeven

Ach, als de vluchtigheid uit mijn hart nu verdwijne
En ik: met de ogen strak gericht steeds
Mij storten zou – niet op het vluchten – slechts op ‘t leven

Warwick, april 2005


Waardenloos

Nog denkend zat ik
Maar niet veel want
Voelend en omgeving wegen meer
Gewoon, dat voel ik zo
Dat niet zwart, of
Haar afwezigheid, wit
Maar duizend tinten, groen
oranje, rood, bruin
Dat niet haast en
dingen gedaan maar
Tijd en volledig
aanwezig zijn.

Drinkend wijn en
Niet denkend waarde
Of wat doe ik straks en
Drink ik morgen?

-Warwick, juni 2005


February 2006

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Jan |  Today  | Mar
      1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28               

Search this blog

Galleries

Most recent comments

  • Linda stop repeating yourself. You need help. by Viki on this entry
  • There were very good reasons for there being two separate taps in the UK, protection of the water su… by Bryan Hughes on this entry
  • I just found this having replaced the sensible separate channels mixer tap in my kitchen (as describ… by Duncan on this entry
  • OMG… instead of fighting we should discuss..!! http://www.aquantindia.com/ by Emma Clemantine on this entry
  • My business partners were searching for ATF 4473 (5300.9) Part 1 last year and were made aware of a … by Amie Colbert on this entry

Blog archive

Loading…

Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder
© MMXIX