All entries for Monday 07 May 2007

May 07, 2007

A Parable on Free Speech

When Mr. T., twenty-three years
of age, a university student
was asked, his answer was
concise and well-aimed.
Freedom of speech, such a
non-question. Indispensable

like air. He, you, and I had,
after all, heard it all before.

When professor P., a Russian
scientist, a man of no illusions,
conducted investigations by
simply pushing buttons (pulling
strings, really), faithful and
loyal dogs always knew: food!

So why does T. act so much a dog
alike? Why are we so often like T.?

Eemnes, January 2007.

I wrote this poem for a student magazine under the theme: “freedom of speech”. It wasn´t taken in and did not get published; admittedly it has a somewhat harsh and moralising tone. However, I also wonder whether my friend, whom I sent it to, finally understood it. It would be a pity if he didn´t. I hope, at least, some reader does. The intention is, after all, that the message arrives.


Een zondagmiddag

Een zondagmiddag. Terwijl de wind langs mijn lijf wappert, wordt de haven van Mataró achter ons langzaam kleiner. We bevinden ons op de boot van Joana, of liever gezegd, de boot van haar vader Pere. Hij is erbij, evenals Joana´s zus Maria en mijn buitenlandse medestudenten Mario en Kristoffer. Ik kende Joana niet, maar nadat ik haar in het universiteitscafetaria via Kristoffer leerde kennen van de week, vroeg ze ons na tien minuten: “Hebben jullie zin om te gaan zeilen dit weekend?”

Welnu, een beetje verbaasd nog over dit aardige aanbod, en blij verrast ook over haar enorm vriendelijke vader en zus (beide architecten in Barcelona), strekken we nu onze lijven uit op het dek om wat zon te pakken. Het gesprek gaat over de verkiezingen vandaag, in Frankrijk. Wordt het Sarko of Ségo? Ik ben er zo goed als zeker van dat dit al van tevoren vaststaat. Als ervaren politieke analisten zonder illusies is iedereen het met me eens; Frankrijk heeft problemen, de economie daarin wellicht voorop, en niet Royal maar Sarkozy lijkt de autoriteit uit te stralen daar wat aan te kunnen gaan doen. Volgens de kleine man (of vrouw!) in ieder geval, in een van de talloze Franse voorsteden. Later op de avond zal ik dan ook zonder verbazing het nieuws op mij af laten komen dat Sarkozy met 53% van de stemmen de nieuwe president wordt van la France.

Een ander immigrantenthema is dat van de vele Spaanstaligen die zich in Catalunya komen vestigen. Een probleem willen we het niet noemen, maar Joana weet wel dat er “duizenden Argentijnen al jaren in de stad wonen die geen woord Catalaans hebben geleerd”. Dat komt wellicht bovenal omdat ze zich weinig buiten hun eigen groep bewegen en zo niet de noodzaak inzien van hun gebrek aan taalkennis in een tweetalig gebied waar het Catalaans wel de boventoon voert. Joana, die samen met Kristoffer vakken in sociologie volgt, weet dat er in Barcelona alleen al enkele honderden kinderen geen adequaat onderwijs krijgen. En zo blijven ze steken in een kansarmere omgeving, op een arbeidsmarkt waar Catalaans toch bijna een vereiste is, zeker op betere posities, en helemaal zeker voor overheidsfuncties.

Rond vieren varen we terug de haven in, eten wat in een Chinees restaurant. Ik moet, voor de zoveelste keer hier in Spanje, nog eens uitleggen waarom ik vegetariër ben, wat ik allemaal wel en niet eet, en dat ik er best voor kan zorgen alles binnen te krijgen wat nodig is. Vegetariërs zijn hier zo goed als afwezig, maar er bestaat altijd genoeg respect voor ons, zolang we ons voldoende verklaren. Ik glimlach, vind het niet zo erg. Ik ben tenslotte vegetariër om bepaalde redenen en als men die wil weten verklaar ik ze.

Op de ringweg van Barcelona, de stad binnenkomend, wachten we voor een rood stoplicht. Pere wijst naar een torenflat in de verte. “Dat gebouw is van mij. En dat daar, met geel een grijs, ook. Appartementen voor de rijken.” Pere laat wat na aan de stad, geeft gezicht aan het stadbeeld van Barcelona nu. Maria, die een jaar in Parijs studeerde, is meer onder de indruk van de stadsuitbreidingen in Amsterdam dan in Parijs. “In Parijs is alles wat er bijkwam goedkoop, lelijk en van slechte kwaliteit.” Ik verzeker haar dat dat in Amsterdam af en toe ook zeker het geval is.

Terwijl Mario, Kristoffer en ik later op de middag heel tevreden met onszelf op een terrasje een groot glas bier legen, zijn we het er allemaal over eens: een hele sympathieke familie. Wat geweldig is het toch om écht plaatselijke mensen te leren kennen, na alle Italianen, Duitsers, Argentijnen. Dit is een echter Barcelona.


May 2007

Mo Tu We Th Fr Sa Su
Apr |  Today  | Jun
   1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31         

Search this blog

Galleries

Most recent comments

  • Linda stop repeating yourself. You need help. by Viki on this entry
  • There were very good reasons for there being two separate taps in the UK, protection of the water su… by Bryan Hughes on this entry
  • I just found this having replaced the sensible separate channels mixer tap in my kitchen (as describ… by Duncan on this entry
  • OMG… instead of fighting we should discuss..!! http://www.aquantindia.com/ by Emma Clemantine on this entry
  • My business partners were searching for ATF 4473 (5300.9) Part 1 last year and were made aware of a … by Amie Colbert on this entry

Blog archive

Loading…

Not signed in
Sign in

Powered by BlogBuilder
© MMXIX