Favourite blogs for For blog's sake

Warwick Blogs » Scribbles of a Dutch/Polishman

June 25, 2008

Last Entry on the Warwick Server

Writing about web page http://verhaal.blog.com/

Nous sommes toutes des dilettantesThis will be my last post on Warwick blogs. After four years of (not so) hard work at the University of Warwick I am finally moving on to another university, another country, and consequently another stage of life.

That does not, however, mean that my blog will stop. For future purposes, I have opened another blog on blog.com, “surprisingly” called Scribbles of a Dutch/Polishman. I decided not to change the name mainly to point out that the transfer will be marked by continuity, rather than serious change. It will continue to reflect my thoughts on politics, art and current affairs, as well as social observations and petty thoughts, and, some occassional poetry, I hope.

The content of this blog, the result of four years of sometimes intense scribbling, will stay where it is, accessible to all. It reflects to some extent quite neatly what occupied my thoughts and how they developed. To quote Joseph Weiler: these are my thoughts, for what they are worth.
Scrolling through it, I hope it may continue to serve the reader as a source of amusement; if it provides food for thought, all the better.

Bye then, blogs.warwick.ac.uk/mhillebrandt. Enter the new Scribbles of a Dutch/Polishman.

June 06, 2008


Ecoogler is another one of those new green internet initiatives.

“Searches: 17749368, Planted trees: 1774, To the next: 632”, it says on the start page of Google’s new initiative to make internet searching more ecologically sustainable. Ecoogler plants a tree for every 10,000 searches. I’m not sure whether this is a calculated ratio or just a symbolic gesture, but anyway, it’s a couple of trees. I also don’t know much about the performance of this search engine compared to that of Google, but in any case such tree planting is another step in the drive to reinternalise technologies perceived externalities. It’s not my intention here to be cynical or lyrical about things like Ecoogler, just to draw your attention to it. Have a look and see what you think.

For earlier related posts on this topic see Save Energy and Het fenomeen van CO2-compensatie (Dutch).

May 28, 2008

The Final Hours

Follow-up to Does the final push begin here and now? from Scribbles of a Dutch/Polishman

“Does the final push begin here and now?” I asked myself already on the 23rd of February. Looking back at it now, how early was that?!

But now it’s for real. Four days and three exams to go, my bachelor is soon coming to an end. I start in an hour and 15 minutes. In 75 hours and 15 minutes I’ll be done for good. This is the final push.

May 26, 2008

Something There for Everyone

“Seven social sins: politics without principles, wealth without work, pleasure without conscience, knowledge without character, commerce without morality, science without humanity, and worship without sacrifice.”

M.K. Gandhi in Young India (22 October 1925)

Nothing to add. Carefully picked words really speak for themselves don’t they?

May 25, 2008

Exercises of the Mind

A blog entry a few days ago (“Riddle”, 19 May) seems to point at the craving for creative, out-of-the-box-typed thought exercises people might have at this time of exam revision. So here’s another one. Below is a photo fished out of the current news cycle which I reckon is pretty stripped of its context. What first thought or caption comes to your mind when you see it? Within limits of decency, I’m interested to find out where this image takes people’s minds.

riot police

May 21, 2008

USA Today


May 20, 2008

Ironie: nu óók op je website!

Writing about web page http://www.cpnb.nl/bw/2007/ironie-teken.html

De ironie!De opgetrokken wenkbrauw, de centimeterdikke ondertoon, de uitwisseling van veelbetekenende blikken… ze zijn allemaal verdwenen met de tussenkomst van het beeldscherm. Betekent dit de dood van dubbelzinnigheid?

Dús niet! Op de website van de Boekenweek 2007 is een nieuw ontwikkeld leesteken te downloaden: het ironieteken. Toegegeven, een beetje laat ontdekt, maar het zal de schrijfervaring ontegenzeggelijk verrijken. Ook voor slechte grappen-makers. Immers, je gooit er gewoon het juiste teken achter, en iedereen zal weer als vanouds lachen om je grapDe ironie!

The Sociology Annual Debate: Human Folly over Transhumanism

“There is no scientific basis to the concept of humanity” was this years proposition at the Annual Sociology Debate. Hardly a topic I knew much about, but soon I discovered that was not necessary.

John HarrisSpeakers and audience were, to use a metaphor on the shortcomings of the human being, all feeling their way around in a dark room at this debate. Professor Harris from the University of Manchester (Law) and a co-editor of the Journal of Medical Ethics was invited to speak in favour of transhumanism, scetching a science-fiction type of future that had the audience both grinning and incredulous. The human being as it now exists, was prof. Harris’ proposition, will die out, and a very similar type of being that is better adapted must take his/her place. And if I understood him correctly, he argued that, if that is to happen anyway, we might as well participate proactively in the “shaping” of this “transhuman”. We are now working on the strengthening of regenerative capacities of the body (an arm chopped off will grow back again), our eyesight should not have to deteriate any longer, and the gaps in our memory would be bridged by synthetic implants that enable us to access memory at will. The audience was, I may say, a little flabbergasted. Beyond all the technological rifraf I was having some trouble understanding what it was that prof. Harris was really after: to transcend the human species, and to defend human interests at the same time? And if he, as he claimed “frankly did not care about the human being per sé”, how could he so easily assume that there was not also another type of animal specie “essence” that would be worth preserving in some evolved form?

Steve FullerProfessor Fuller from Sociology at Warwick, instead of arguing against, took a different route of critique. As might have been expected of him, he questioned the understanding of the concept “human being”, and the imminent self-glorification implicit in this understanding. Yes, we are essentially animals, he admitted, but the way we speak about ourselves and our experiences is in no way systematically connected to our bodies. In court, it is our story that the judge wants to hear. (Note the gap in reasoning here: for example dna-tests can provide “hard evidence” that overrides any sort of social narrative.) Through institutionalisation (what Fuller called the “universitas”, or “corporation”), human beings have created projects that exist as independent interests outside of their personal need for survival, as is common for other animals. Institutions, as Fuller noted, have historically included as well as excluded people, but the overall tendency has been towards greater inclusion and overcoming of social barriers: in our institutional roles we more and more often meet and interact with people of other backgrounds. However, we have not yet overcome all barriers and inequalities. And now we’re already looking at the next elite project of growing “beyond our species”?

These two stories seemed to provide two vivid panels of a larger painting. Or rather, perhaps, two corners of a huge mural. The questions from the floor revealed something about the very limited extent to which we had dug into the topic just yet. If we seek to become “fitter, more efficient”, asked one, why don’t we simply evolve into a photo-synthesising sponge? Fuller answered that what he wanted to know, was whether future species would still identify themselves with the “human project” as he set it out. Harris was more ambiguous. Yes, he would future beings to have some of our human aspects, a sort of likeness. But only millions of years ago, our ancestors looked like apes. How much do we have in common? Questions about guarantees against the abuse of such future potentials seemed poorly thought out. Harris believed these developments should take place within a Hobbesian-Bethamian framework: utilitarian equality and the welfare state. Admittedly, Fuller was in the comfortable position, not having to fend off such remarks. A last, and most interesting point came from a Warwick psychologist. We have up to now discussed the transhuman potential in terms of individuality, the “improvement of the human being”. But what improvement of human interaction does transhumanism bring?

From the debate, I took two major lessons home. One: sociologists need to start understanding and positioning themselves in ethical debates around bioscientifical developments. Two: all participants, and surely prof. Harris too, were still engaging in this debate with obvious partiality towards the human being as it is now, and not some higher truth. And that is a somewhat reassuring social observation.

May 19, 2008


1. It is greater than God,
2. It more evil than the Devil,
3. Poor people have it,
4. Rich people desire it,
5. If you eat it, you die.

What is “it”? Check back at this blog tomorrow for the answer!

May 15, 2008

Argentinean Joke

Laugh out loud if you’re Argentinean or if you know what Argentinians are like. Here it is:

One day, the pope visits the American president in the White House. After some conversation in the Oval Office, he asks the president if he could please make a phone call. “Sure”, the president says, and he points to the desk, where there is a red phone and a white phone. “What are the colours for?” the pope asks. “Well, red is a direct line to the Russian president,” the American president says, “and white connects you directly to God.”

The pope uses the white phone for five minutes and then hangs up. He asks how much the president would like him to pay for the call. The president asks for 5000 dollars.

Days later, the pope sits in the office of the Argentinean president. After some conversation with the country’s leader, he asks if he can make a phone call. The president points at a desk, on which there are two phones, a red one and a white one. “The red one is a hotline to the American president, the white one to call with God”, he explains.

The pope uses the white phone for twenty minutes, after which he asks the president how much the phone call should cost. “5 dollars”, the Argentinean president says. In utter surprise, the pope remarks that a much shorter phone call to God had cost him a thousand times more in the United States. “That is easily explained,” the president says. “See, in Argentina it is a local number.”

May 03, 2008

Rechtspraak en de EU: hoeveel macht voor activistische rechters?

Staat de Europese Commissie in de komende jaren een nieuwe serie gezichtsbepalende rechtzaken te wachten?

Het Brussel-blog van opinieblad Elsevier berichtte vorige week dat permanente vertegenwoordigers van de Tweede Kamer in Brussel alvast een voorschot hebben genomen op de nieuwe spelregels zoals vastgelegd in het nog niet geheel door alle nationale parlementen geaccepteerde Lissabon-verdrag. Ze zijn in gesprek gegaan met collega-permanente vertegenwoordigers over het coördineren van een nieuw wettelijk gereedschap die het tegenhouden van Europese regelgeving makkelijker maakt. Als een meerderheid aan nationale parlementen onoverkomelijke bezwaren opwerpt kan deze regelgeving worden tegengehouden. Deze procedure heet in het verdrag de “oranje kaart-procedure” en is voor een kleine lidstaat als Nederland een welkom middel om al te assertief wetgevend gedrag vanuit Brussel tegen te gaan.

Vraag vóór alles is natuurlijk, welk soort bezwaar ontvankelijk wordt geacht. Een nationaal parlement mag zijn oneensheid nog zó welbespraakt en overtuigend voorleggen aan collega-parlementen, de procedure moet wel op een bepaald principe rusten wil het de Europese Commissie niet in de wielen rijden. De Nederlandse delegatie leest in het in het verdrag vastgelegde protocol de principes van subsidiariteit en evenredigheid. Subsidiariteit is geen nieuw thema. Al bij de oprichting van de Europese Unie werd hierover gerept en in het Verdrag van Amsterdam in 1996 werden nog wat maatregelen genomen om de nationale greep ferm in de hand te houden.

Het is het evenredigheidsprincipe waarop wij onze aandacht moeten vestigen. Elsevier-columnist De Hen beschrijft het als volgt: “Evenredigheid betekent: zijn de maatregelen niet zwaarder dan strikt nodig is om het probleem op te lossen?” om vervolgens direct duidelijk te maken dat dit principe niet geheel oncontroversieel is. Anders dan subsidiariteit, wordt het namelijk niet geheel als procedureel, doch meer als inhoudelijk bezwaar gezien. Veel nationale parlementariërs zien daarom niet zoveel mogelijkheden in dergelijke bezwaarvoering.

De werkelijkheid ligt natuurlijk wel iets anders. Want laten we wel wezen, is het subsidiariteitsprincipe niet ook overduidelijk een subjectief en uiteindelijk politiek getint thema? Op welk niveau kan een probleem het best aangepakt worden? Of het efficiëntst? Ongetwijfeld bestaan er bovendien situaties waar “best” en “efficiëntst” niet inwisselbaar gebruikt kunnen worden. “Goed” is een waarde-oordeel, en dus politiek.

Zo bekeken ligt het principe van evenredigheid direct in dezelfde lijn der retoriek. Goed, efficiënt, proportioneel. En om er nog zo’n term naast te gooien: dat lijkt me niet meer dan redelijk. Wie het wettelijke recht krijgt bezwaar aan te tekenen moet ook het recht hebben dat breed te baseren op basis van relevante argumenten. Helaas, wat relevant is, daar is niet iedereen het over eens. Zo zou de oranje kaart-procedure in de toekomst tot interessante rechtzaken aan het Europees Gerechtshof kunnen leiden. Gezien het track record van de Europese rechters heeft de Europese Commissie daar geen slecht kans gelijk te krijgen. Hetgeen uiteraard niet zonder gevolgen blijft voor de ontwikkeling van EU-beleid.

Maar, laten we niet op de zaken vooruit lopen. Eerst moet het Verdrag van Lissabon nog langs alle nationale parlementen, en een Iers referendum.

April 30, 2008

Today: Dutch National Day

The Queen in MakkumOn the photo queen Beatrix of the Netherlands, shaking hands with a primordeal Batavi clansman on an official visit to the town of Makkum.

You might wonder what this caption is all about. Well, today the Netherlands celebrates its national day, Queen’s Day, in which the queen naturally takes a kind of big role. The date, 30 april, was the birthday of an earlier queen, and has since been maintained.

Last weekend on the banks of the River Thames right under the London Eye, in surprise I stumbled across a miniature version of what the Netherlands must now be doing on a mass scale: people dressed in the national colour, orange, a folk band performing on wooden clogs, Heineken beer on the tap, Dutch fries, even a flower stall. And of course, a lot of Dutch people.

It’s really a grand feast that I recommend you go and see for yourself some time. Each year again when the day comes, the Warwickshire that I have around me seems just so colourless. Next year, I’ll make sure to be there too: in the Land of Orange.

April 29, 2008

Sociology Annual Debate 2008

The Sociology Annual Debate takes place on Monday 19 May, and is about the possibility of a scientific definition of humanity. An interesting topic, given the advance of a new technological era and its perceived threat by certain sociologists. See also flyer below. Please attend in large numbers!
Sociology Annual Debate

April 28, 2008

Het beste Nederlandse lied

List & ShaffyWAT IS HET beste Nederlandstalige lied ooit geschreven?
Nee, dit is geen vraag voor de lezer, dit is retorisch. Bij herluistering staat het wederom onomstotelijk vast. Voor het beste nummer waren vier namen verantwoordelijk: Nijgh (tekst), De Groot (muziek), List, Shaffy (zang).

“Pastorale” kwam uit in 1969. Wat me het meeste verbaast is dat het nooit nummer één heeft bereikt in de top 40, en bleef hangen op plaats drie. De hoogste top 2000-notering die ik kon vinden was plek nummer vierentwintig in 2006. Het mag toch zeker wel een keer tussen de tien besten terecht komen!

Het sterke aan “Pastorale” is de samenhang tussen tekst, de dynamiek van de muziek en de karakteristiek gallende stem van Ramses Shaffy naast de zachte klanken van Liesbeth List. Zon zingt hier in wisselwerking met aarde:

Als ik de aarde ga verwarmen
Laat ik haar leven in m’n armen
Van sterren weefde ik het verre, aah het noorderlicht
Maar soms ben ik als kolkend lood
Ik ben het leven en de dood
In vuur, in liefde, in alle tijden
M’n kind ik troost je, kijk omhoog
Vandaag span ik mijn regenboog
Die is alleen voor jou

‘k Wil liever branden neem me mee
Wanneer je vanavond gaat slapen in zee
En vliegen langs jouw hemelbaan
Ik wil niet meer bij jou vandaan

Het orkest blaast in vele lagen. De hymne verheft zich. Keert dan weer terug naar één enkel instrument en de zalfende stem van List. Het lied komt tot een kolkende finale, als “kolkend lood”. Maar goed. Praten over muziek is als dansen over architectuur, zei een wijs iemand al eens. Dus luister zelf maar.

April 24, 2008


Writing about web page http://www.unsubscribe-me.org

waterboardingIf you were ever wondering, like me, what waterboarding is exactly like, you do not have look any further.

Amnesty International has made a tv ad where a man is shown to be waterboarded, for real. It looks pretty gruesome, even though the “detainee” in the ad “always had the ability to stop (something real detainees do not have)”.

A few of my thoughts on waterboarding:

- a society, in its drive to protect its liberties, gives them up in the act of protecting
- the sinister tieing up and enactment of drowning of detainees is a whole world away from the glamorous and proud cultural achievements of the USA; it’s an idiosyncracy that just doesn’t suit it
- I would have second thoughts if my country’s intelligence service claims to derive reliable information through means as forceful and torturous as waterboarding
- I tend to connect such methods sooner with mafia than with state practice

If you’re agreed that waterboarding must stop (not a wholly controversial viewpoint, it seems to me), you can immediately “unsubscribe” from it via the Amnesty website.

April 22, 2008

Het fenomeen van CO2–compensatie

Writing about web page http://www.volkskrant.nl/multimedia/article530115.ece/Internetbos_compenseert_CO2-vervuiling

Eind juni loopt deze blog op zijn eind. Wanneer ik hier aan Warwick klaar ben, blijft de blog nog wel open, maar wordt er niets meer aan toegevoegd. Er zal wel iets voor in de plaats komen, maar hierover te zijner tijd nog meer.

Waarom ik hier nu zo ineens mee kom? Ik dacht bij mezelf: als ik met deze blog zou doorgaan, zou er zeker een label “MILIEU” aan toegevoegd moeten worden. Die zal er op de volgende blog dan ook vast wel komen.

Het laatste nieuws op het gebied van groene bewustwording is het zojuist begonnen “internetbos-initiatief”. De Volkskrant (zie link hierboven) bericht dat internetbedrijf Cleanbits op twintig hectare Gelderse grond bomen wil gaan planten ter compensatie van de CO2 uitstoot die internet klaarblijkelijk veroorzaakt. “Mensen noemen het een druppel op een gloeiende plaat”, verklaart coordinator dhr. Post, “Dat kan zo zijn, maar je moet met een druppel beginnen. Nietsdoen is geen optie”.

Bomen planten is in korte tijd een vrij normale manier geworden om de verscheidene manieren waarop wij als individuen bijdragen aan vervuiling te compenseren. Veel luchtvaartmaatschappijen bieden al langere tijd de dienst om tegen een klein extra bedrag een “boompje voor je te planten”, en vorige week kreeg ik via de internetrekening bij een Engelse bank ook de mogelijkheid om voor elke transactie een boom te laten planten in een “virtueel bos”. (Ik had en heb nog steeds geen idee wat dat precies inhoudt laat staan bijdraagt.)

Ik ben doorgaans geneigd wel mee te gaan in dat soort initiatieven, want: baat het niet dan schaadt het niet. Maar is dat wel zo? Is “groen bewustzijn” niet een commercieel hoofdstukje aan het worden dat ieder bedrijf keurig op zijn website kan zetten onder “milieubeleid”? En is het niet een gemakkelijke acceptatie van een probleem dat wel wat radicaler (en dwingender) mag worden aanpakt, aangezien we allemaal overleven of verzuipen met het overleven danwel vergaan van deze planeet? Een kennis wierp mij in een discussie onlangs voor de voeten dat “compenseren” de door big business geïntroduceerde tegenhanger is van “consuminderen”: we hoeven nu onze zo gekoesterde levensstijl niet te veranderen, die boompjes maken immers alles weer in orde.

Eén van de aspecten van compensatiepraatjes is wel dat ik begin te geloven dat alle percentages van CO2-uitstoot hier en daar samen tot meer dan 100 lijken op te tellen. Schrok ik eerst van het feit dat de luchtvaart in zijn geheel tussen de 10 en 20% van alle uitstoot veroorzaakt, toen bleek dat de scheepvaart nog veel smeriger en vervuilender was. En nu blijkt ineens dat internetgebruik goed is voor 5 tot 15% van de totale CO2-uitstoot. (Wel is het me een raadsel hoe de vork daar precies in de steel steekt, we krijgen immers nooit een technische verklaring.) Straks gaan ze me nog vertellen dat ademhalen CO2 uitstoot. Oh wacht, dat doet het ook. Qua bewustwording hebben we, kortom, nog veel te verbeteren.

April 18, 2008

Het kan altijd gekker

Writing about web page http://www.topsalaris.nl

Berichtte ik in juni vorig jaar nog dat Dhr. Shepard, topman van Aegon, het beste salaris van 2006 verdiende van ruim 6 miljoen euro, inmiddels verdient hij toch alweer ietsje meer. Het getal op zijn salarisstrookje van 2007 schuurde al dicht tegen de 7,3 miljoen aan; waarvan, op de een of andere manier toch ironisch, slechts iets meer dan 10 procent zijn basissalaris vormde.

Maar dhr. Shepard blijkt inmiddels een kleintje tussen de steeds maar groeiende vissen. Jeroen van der Veer (Shell) verdiende in 2007 een basissalaris van ruim een miljoen meer. En inmiddels is dhr. Shepard ook alweer gezakt naar de zevende plaats op de lijst van topverdieners. De eerste vier op deze lijst, de bestuurders van Numico, ABN Amro, Univar en Vedior in volgorde van hoog naar laag, verdienden zelfs tussen de 10,7 en 74,8 miljoen euro. Jan Bennink van Numico verdiende zijn bijna 74,8 miljoen euro in zijn geheel met het verzilveren van opties en aandelen.

Deze en andere schokkende weetjes worden tegenwoordig bijgehouden op een gespecialiseerde website van de Volkskrant, topsalaris.nl. Ook gelijk handig om even te kijken wat de toekomstopties zijn als je tussen twee werkgevers moet kiezen. De vraag blijft natuurlijk, hoeveel er overblijft voor de schoonmaker nadat de baas zijn zakken heeft gevuld.

April 16, 2008


“Outside of a dog, a book is Man’s best friend. Inside of a dog, it’s too dark to read.”

Wise words by Groucho Marx. If you want to laugh out loud to yourself for a while, enter his name on Wikipedia, and a whole bunch of witticisms will appear, one even funnier than the other.

April 15, 2008

Berlusconi Winner

BerlusconiBerlusconi is smiling again.

To my absolute amazement, Berlusconi was again elected by a comfortable majority yesterday. I would not have believed that the country would have voted a clown like him for a second third time. But then, more things about Italy tend to surprise me. The fact that very few people these days actually bother to vote, because they want to “punish” corrupt politicians. The fact that private tennis schemes for kids are common benefits for politicians of some stature, and that the Italian presidency spends twice as much as its French counterpart (and I don’t believe they are known for their thrift). The fact that many people really don’t care that Berlusconi is a multi-billionnaire implicated in around ten courtcases and owning about as many media outlets. And the fact that news bulletins on tv are these days either frivolous or unreliable.

I think non-Italian Europeans don’t make a real effort to understand Italy (and perhaps, fair enough, how much do I know about Hungarian or Greek politics, although an Italian wouldn’t be happy to hear this line of reasoning). Or maybe Italy is just such a special case that anyone who’s not grown up in it would not in a million years really understand. Without wanting to offend any of my Italian friends, I think democracies (and yes, I would still count Italy among them) reap what they sow. 62 governments in 63 years, let’s see if Silvio can manage for longer. And at what price.

April 14, 2008

"If You're Not There Yet, You Soon Will Be

As was written in a page-wide BlackBerry ad.

I was reading a well-known opinion magazine last night. A special report on “Nomadism”: phenomena of the new technologically mobile class that scatters around city parks, cafes, and public libraries. (Yes, among other place also Warwick University’s library, I dare say.) An excerpt about an American college student gives you a flavour.

Permanently connected, she communicates by text, photo, video or voice throughout the day with her friends and family, and does her “work stuff” at the same time.

And then a word came around the corner. BlackBerry. It popped up in various of the reports articles. “[T]he BlackBerry by Research in Motion (RIM), a Canadian firm, has since 1999 made e-mail on the go seem normal.” Sounds like a regular phrase of global technology enthusiasts. And a little bit further, a new business at their first meeting: “The most urgent item, everybody agreed, was to get BlackBerries.” BlackBerry really gets smart people enthusiastic, I thought by myself. And if one read a bit further, it seems to be everywhere, too. “In physical meetings, they are the ones looking at their BlackBerries under the table”.

I was amazed. BlackBerry seemed to be the undercurrent of the entire global trend in wireless communication. I read on, to find that the multifunctional machine also has developed a crowd of addicts, who go by the name of “CrackBerries”. And that businessmen at home secretly sneak to the bathroom to quickly check their e-mail on it. A better way of making this thing appeal could hardly be thought of. “Addictive, ok,” I thought by myself. “That must have a reason. I should have a look how much these thingies cost”.

And then, when I flicked over the page, the ad. Very smart. A little bit too much for my sensible mind. “If You’re Not There Yet, You Soon Will Be”, the white letters on a black background informed me. First all these subtle insinuations in these articles, then this ad. Not so subtle at all, in my opinion.

“If You’re Not There Yet, You Soon Will Be”. Pffaaa. I don’t think so.