Ég ákvað að byrja á Jaws, þó svo að Spielberg virðist ekki vera í tísku hjá íslensku kvikmyndagagnrýnendum. Þeir virðast margir hverjir falla í þá gryfju að allar Hollywood myndir séu drasl; að vísu er meginparturinn af því sem framleitt er í Hollywood drasl. Hinsvegar eiga menn ekki að dæma fyrirfram eins og margir gera. Ég las gagnrýni um nýju myndina hans Spielberg sem er kannski ekki meistaraverk, en ágætismynd. Gagnrýnandi virtist mikið í mun um að koma því fram hvað þetta væri klisjukennd mynd og að Spielberg væri að stæla Frank Capra. Það sem þessi gagnrýnandi virðist hann annaðhvort kjósa að hunsa ellegar hefur ekki þekkingu á; er að það er stór munur á að klisjukenndri stælun og að það að notafæra sér klisjur eins og Spielberg gerir mjög vel í þessari mynd til að þess að gera myndina áhugaverðri fyrir áhorfandann. En nóg um The Terminal. Jaws var þriðja mynd Spielberg, og kom hún út árið 1975, það var Universal sem veðjaði á þennan 26 ára Semíta að myndgera metsölubókina Jaws. Spielberg hefur allt líst sér sem miklum Kurosawa, og ber myndin þess merki. Þar sem myndin er bæði mjög áhugaverð spennumynd ásamt því að vera með skemmtilega ádeila á peningahyggju. Einnig er hægt að lesa ýmislegt út úr myndina, ein kenningin er sú að myndina fjalli um hættulegu konuna (femme fatale) og að veggspjaldi sé glöggt merki um það. Einnig að hákarli tákni þröngsýni sem oft brjóst fram í litlu samfélögum eins og þessu. En myndin er umfram allt gífurlega áhrifamikil, og er það ekki síst sökum ákvörðunar Spielberg að sýna ekki hákarlinn fyrr en á 82 min. Þar með er ógnin mun meiri vegna þess að áhorfandinn veit ekki hver ógnin er. Þetta verður einnig til þess að myndin er ekki eins hallærisleg og hún hefði orðið hefði hákarlinn alltaf verið í myndin; þar sem tæknibrellur hafa batnað til muna með notkun tölvubrellna. En atriðin í endan þar sem hákarlinn er sýndur er kannski síst ógnvekjandi þar sem vélmennið er ekkert rosalega trúverðugur í nálægð. Einnig er þó nota myndefni af alvöru hákörlum. Myndin er mun betri en bókin, sem er óvenjulegt; myndin býr yfir mun meiri dýpt en bókin. Einn helsti kostur myndinar er líka að Spielberg leyfir persónunum tíma til að þróast í stað þess að þurfa stöðugt að henda hasar framan í áhorfendur. Tónlist John Williams spilar nú ekki svo lítinn þátt í velgengi myndarinnar og er hún löngu orðin sígild. Leikurinn í myndinni er gríðarlega sterkur og fer Robert Shaw fremstur í flokki sem Quint og er hann einhverskonar nútíma Ahab. Myndin er einnig fyndin og laus við tilgerð sem oft vill fylgja tæknibrellumyndum.
17 Sep 2004 16:13
| 
Comments (2)
| 
Report a problem
Please wait - comments are loading
Loading…